Wizard's World

No Fenrir nie cackał się.
-To skoro tak ci dobrze idzie, to jeszcze zajmiesz się ta ścianą?- Zaproponował i wskazał na kolejną, która chciał wyburzyć.
Spojrzał na zegarek i widząc jaka jest już godzina, powoli szykował się na odebranie materiałów do powiększenia i przebudowy.
Spojrzał na przyjaciela i po otrzymaniu odpowiedzi, niezależnie jakiej, wyszedł oczkując dostawy.

Otrzepał ręce po swojej robocie a słysząc Sylvana skinął głową podchodząc do kolejnej. Ponowił te same czynności sprawdzające po czym dwukrotnie falą uderzeniową w ścianę. Ta potrzebowała użycia więcej siły. Posypała się. Otrzepał ręce, napił się piwa wychodząc za przyjacielem.
- O której ma być? - domyślił się, że ten już czeka na dostawę.

Hatsu spokojnie zajmowała się swoją pracą. Nie była ona specjalnie ciężka jak dla niej. W końcu siły jej nie brakowało. Robiąc sobie małą przerwę dała liskowi pić i coś do jedzenia. Potem wróciła dalej do pracy i kolejne rzeczy usuwała z ścian, a gdy już skończyła popatrzyła za szefem i zapytała
-To co dalej? Chwila przerwy i sprzątanie gruzu po ścianach-
Uśmiechnęła się i przeciągnęła
-Ponoć gdzieś w okolicy otwarli siłownie, słyszeliście o tym?

Uniosła mimowolnie jedną brew ku górze gdy Hatsuyuki kompletnie zignorowała jej pytanie. Machnęła ręką odpuszczając sobie jakiekolwiek dalsze z nią interakcje i kontynuowała wynoszenie wszystkiego. Na koniec pozakrywała wszystko prześcieradłami by się nie kurzyło i pyliło. Łatwiej będzie przeprać płachty niż pucować każdy kufel czy kielich.
Usłyszała huk a potem poczuła lekkie zatrzęsienie aż jej włosy na głowie lekko się zjeżyły. Wychyliła się zza framugi drzwi z kolejnym kawałkiem ciasta by zobaczyć chociaż drugie spektakularne rozwalenie ściany.
Wyszła na zewnątrz i stanęła niedaleko Sylvana w ciszy przeżuwając słodką przekąskę. Staruszek jakby na nowo odżył a wszelkie jego troski zostały jakby zapomniane. Wyraz na twarzy Kimi był stoicki to jednak uśmiechnęła się w duszy.

Spojrzał na lisice- Prosiłbym cię o ogarniecie gruzu, będę musiał tam zaplanować stawianie nowej ściany. Gruz połóż tam- Wskazał miejsce gdzie kobieta miał ów gruz wynieść.
Po pytaniu Fenrira, spojrzał na swój zegarek- Za około 5 minut- Wywnioskował. Udało sie ogarnąć całkiem sporo jak do tej pory. No to dobrze.
-Jak przybędą materiały, zaczniemy od fundamentów i szkieletu pomierzeń- Zapowiedział aby zebrani tutaj mogli przygotować sie na to co będzie robione.

Wysłuchał przyjaciela - Materiały do zbrojenia też zamówiłeś? Czy będzie trzeba zamówić? - dobrze, że wszystko szło zgodnie z planem to cieszyła wilkołaka. Zastanowił się chwilę - Chcesz pełny fundament czy obrysowy? - chciał wiedzieć ile i jak wykopać. Dobrze, że wcześniej zrobił segregację materiałów. Będzie z czego zrobić szalunki, betonu trochę pójdzie ale jak robota ma być dobrze zrobiona to czołg tego nie ruszy.
Gruz się wykorzysta do fundamentu, nic się nie zmarnuje a pozwoli zaoszczędzić nieco na betonie.

-Nie ma problemu-
Lisica zaczęła nosić gróz gdy nagle coś sobie uświadomiła patrząc na Kimi
-Twoje pytanie nie było retoryczne... Ramen swoją nazwę bierze od specjalnego makaronu pszennego. Do tego jest dodany bulion, czasem z drobiu, wieprzowiny, wołowiny a nawet ryb. Słyszałam nawet o wersji z warzyw-
Po Tych słowach wróciła do noszenia gruzu. Jak dla niej był to dobry trening, chociaż niektóre jego kawałki były niewygodne i nie dało się ich brać po kilka

Rosół jest gotowany na mięsie, makaron też pszenny. Czyli niczym się nie wyróżnia. Przynajmniej tak wynikało z lakonicznej wypowiedzi prosto niczym z encyklopedii. Właściwie niczego to nie wyjaśniło ale nie miała ochoty wchodzić w dalsze dyskusje. Kimi nie była z tych co się narzuca nachalnie z konwersacją.
Dokończyła jeść i wzięła miotłę z szufelką by pozamiatać mniejsze odpadki gruzu. Potem poszła po wiadro z mopem by przetrzeć podłogę z pyłu.

Poklepał Fenrira- Wszystko jest ogarnięte- Jak zamawiał to tak aby nawet zostało. Wolał aby miał na zapas coś niż jakby miało zabraknąć. Po kilku minutach podjechała duża ciężarówka i zaczął się proces wyładunku. Siwek poszedł do pomocy aby to szybciej poszło. W końcu jak wszystko będzie wyładowane to szybciej zacznie się ogarnianie reszty.

Skinął głową czekając na transport towaru, lecz ten mu dalej nie odpowiedział na pytanie. Najwyżej później wrócą do tematu.
Kiedy wszystko zajechało Fenrir ruszył zza Sylvanem pomagając w rozładunku. Jak nigdy praca szła dość szybko i było widać postępy.