Wizard's World

-Mam dla kogo być- Tak, dla niego ale i taż dla pamięci dzieci.
-Jestem niedźwiedziem, nie poddajemy się tylko stawiamy czoła przeciwności- Albo stosują taktyczny odwrót by namyśleć się co dalej i jak rozwiązać problem.

Jeden taki wilkołak nie byłby w stanie ją w jakiś sposób zdemotywować, nie ma takiej opcji. Szła z nim wtulona. Cieszyła się z bliskości z nim. Nie sądziła, że sprawy tak sie potoczą. Tyle się wydarzyło. Kiedy pierwszy raz się spotkali nawet nie przyszło jej do głowy to, że będą razem.

Może byłby lepiej jakby szybciej wróciła? Nie, to nie ma sensu. Nie można wracać do przeszłości w takim kształcie. To nie jest to czego ją uczono.
-Wracajmy- Powiedziała spokojnym głosem do niego. Kierowali się już do domu, to i teraz upewniła go, że już czas.
2xzt

No ruszył w głąb drogi.
-No i fajnie- No cieszyło go to, że teraz no tak na spokojnie może sobie no pospacerować.
-Jak fajnie- No powtórzył. No i tak, żył tu i teraz. Coś tam rozmyślał w przyszłość ale nie zamartwiał się tym jakoś.

Tak, spacerowanie na spokojnie po parku bez jakiegoś większego celu też było przyjemne i takie uspakajające. Dobrze jest się czasem wyrwać od codziennej rutyny. A jednak czasem a nawet często ruda zapominała o takich przyziemnych rzeczach jak zwykłe proste rzeczy. Dobrze, że czasem Blondy się odezwie sensownie i zaproponuje coś takiego. Dzisiaj mieli mnóstwo czasu i nie musieli się śpieszyć.

No on to się cieszył, że udało sie ją wyrwać z tej monotonni ciągle tego samego. Przeciągnął się lekko.
-Cieszę się, że udało mi się cię wyrwać, bo ile można siedzieć w domu. Zobacz jak ładnie drzewa kwitną i kwiatki pączkują- Nie kwitło nic ale no powinna wiedzieć o co mu chodzi.

Zaśmiała się słysząc jego słowa - Dziękuję i tak widzę jak wszystko ładnie kwitnie - ostatnie słowa powiedziała z lekkim sarkazmem. Na pewno wszystko budzi się do życia po zimie ale jeszcze trochę brakuje.
- Wiesz czasem tak bywa, że człowiek lekko się zatraca w codziennej rutynie - skrzywiła się lekko. Rozglądała się dookoła napawając się spacerem, świeżym powietrzem jak i śpiewem ptaków. Było na prawdę przyjemnie.

-No tak, tak- Skinął jej lekko głową. No wiedziała o co chodzi. Tak uważał. Zaśmiał się i szedł, bo jest fajnie. O tej porze nie szczególnie można było spotkać ludzi. Ci albo pracowali albo jeszcze spali. Tym lepiej, nie trzeba sie nikim przejmować.