Wizard's World

Nie wypuszczał go ze swoich objęć. Teraz rozumiał.
-Cieszę się, że mi to wszystko powiedziałeś- Rzekł i dał mu całusa w czółko.
-Kocham cię nie za to co robimy, w sensie seksu, kocham cię za to jaki jesteś i nie interesuje mnie opinia tej kobiety. Chcę z tobą być, na dobre i na złe. Jesteś moim światłem w tym zasranym i ciemnym tunelu, Mephisto. Przez wszystko przejdziemy razem- Mógł trochę bardziej go zrozumieć ale nie wszyscy w rodzinie tak uważali, a opinia jednej czy dwóch osób? Musza pogodzić się z jego decyzją.

Pokrzepiające słowa ale kurwa, zachowywałem się jak baba. Faceci nie płaczą, rękawem wytarłem mordę z łez. Uwolniłem się od Helka robiąc kilka wdechów. Poskakałem to z jednej nogi na drugą, odwróciłem się do niego - Powiedziałem A to powiem i B - nie wiem jak to wyjdzie ale chuj już w to. Wyciągnąłem do niego łapy - No kocham Cię debilu - i burak na mordzie. Bałem się i to w uj, jak mi nic zaraz nie odpowie to spierdole z domu.

No czyżby polepszyło mu się? No jest nie możliwy. To moze hmm.. Może spróbuje teraz. No to wziął wdech i objął go- Ja ciebie też- Dał mu całusa bardziej namiętnego, aby sie wyrwać kucnąć przed nim na jedno kolano trzymając go za dłoń.
-Wyjdziesz za mnie?- No pierścionka nie ma ale no zapyta się co chce bo u kobiet to jakoś łatwiej.

Jak ten klęknął to no przyglądałem mu się a kiedy zadał pytanie - Nie - orzesz w mordę twardo mi to wyszło jak nigdy. Dobre, potrzymanego go w napięciu kucając przed nim - Bo Ty wyjdziesz za mnie - wskazałem na siebie paluchem. Niech se nie myśli, że on wszystko ten teges. Pewnie jestem idiota w takiej chwili decydując o reszcie życia ale dlaczego nie?

Jego odpowiedz wprawiła go w lekka konsternacje ale no. Zielonek zaraz odwalił swoje.
-Ty mendo- Zaśmiał sie i jeb rzucił sie na chłopaka przewracając go- No to co chcesz na obiad i jaki chcesz pierścionek, co?- Mówił to śmiejąc sie, bo cieszył się z tego bardzo.

Oj tak obserwowanie jak ten przetwarza informacje była boska.
Zaśmiałem się razem z nim dając się przewrócić - Ciebie - żartowałem i chyba załapał ten żar? Chyba nie? Jakoś pomimo tej wzniosłej chwili nie miałem ochoty na zabawy - Co zrobisz to zjem - pocałowałem partnera - Sygnet ale wiesz taki dobry - uderzyłem pięścią w drugą rękę - Ma boleć, a Ty? - no żeby nie było też mu kupię jakiś.

-Och ty- Zaśmiał i i zrobił gest dłonią niczym zawstydzona niewiasta.
-Dobra moze być z ryżem i mięsem?- No i oczywiście warzywami. Musi dbać o swojego faceta, nie? No i wie, ze ten lubi mięso.
-No dobra ogarnę to ale wiesz, to też ma dobrze wyglądać i nie przeszkadzać na co dzień, łapiesz nie?- no najlepiej jakby mu kupił kilak sygnetów na kształt kastety, co za typ.

Pokręciłem głową rozbawiony, cholera wie dlaczego wcześniej tak się zgasiłem. A może poprostu przegrałem ze sobą walkę i przez to moje emocje wypłynęły na wierzch? Cholera mnie wie.
- Pewnie ale nie dużo - nie byłem specjalnie głodny.
- To ma służyć i chronić a nie wyglądać - jak komuś zajebie ma to poczuć a nie się błyszczeć.

Podniósł się i poczochrał go po głowie.
-dobra- Wstał zrobi coś, nie dużo skoro nie chce ale trochę to podejrzane.
-Ej, to nie ma być broń- No niech nie przesadza kurcze.
-Będzie kurczak, bo szybko sie zrobi, możesz ogarnąć ryż?- Zapytał zabierając sie już za przygotowywanie mięcha.

Podniosłem się za chłopakiem, moim chłopakiem i tylko moim. Teraz już na zawsze moim.
Jakoś tak no nie miałem ochoty na jedzenie a zjem bo no, żeby nie robić przykrości.
- Jaka broń? Przecież sam powiedziałeś, ze będzie ładnie wyglądał - no tak, tak będzie ładnie wyglądał odciśnięty na czyjes mordzie.
- Tak jest - odmaszerowałem do kuchni zajmując się tym czym zająć powinienem. Tak, ryż raz dwa i w garnku już leżał. Opłukałem go!