Wizard's World

Zepsuł ci się pojazd? Może zepsuła ci się "zabawka" albo maszyna mechatroniczna potrzebuje konserwacji? Tutaj wszystkie takie usługi zostaną za odpowiednią cenę wykonane, może i więcej.
Wszelakie mechanizmy mechaniczne i technomagiczne zostaną profesjonalnie naprawione. Warsztat oferuje także składanie machizmów od podstaw na zamówienia indywidualne.


Budynek jest jednopiętrowy. Na parterze znajdują się szerokie drzwi, przez które jest wstanie wjechać pojazd kołowy. Wewnątrz jest lada, za którą są różne szafki, półki i narzędzia. Także po tej stronie znajdują się drzwi na piętro mieszkalne.

Na piętrze są trzy pomieszczenia, sypialnia, łazienka oraz mała kuchnia.

Właścicielem budynku i warsztatu jest: Profesor Jorge Gounter, pracownikiem i współwłaścicielem Reno Couter

Na picie i coś więcej, no samiec w pierwszej chwili bardzo się ucieszył z tego powodu. Postawił uszy i się wyszczerzył tak, że musiał zaraz oblizać ślinę która mu uciekła. Samiec uznał "coś więcej" za narkotyki i nawet nie myślał o tym, by mogło to być coś innego. Pokiwał łbem na godzinę powtarzając ją sobie kilka razy w myślach i znowu zamachnął się raz ogonem radośnie.
- Y.. nie.. znaczy ku. khm. nie teraz. a tak to mam. - Odparł szczerząc kiełki i przyglądając się jeszcze nowo poznanym wilkołakom.
- Tera macie coś.. yy tego.. zamiar.. robić? - zapytał się tak rzucając w sumie pytanie do wszystkich, bo nie wiedział czy jeszcze mają plany w które może się wepchać czy ma już wracać do domu.

Młody ucieszył się, że udało się to wszystko załatwić a do tego przed świętami. Nie ma to jak pomagać w tak czarodziejskim czasie i magicznym! Wyszczerzył się do wszystkich - W sumie to, nie - powiedział drapiąc się po tyle głowy. On ogólnie lubił się szwendać po mieście podczas pełni i w sumie nigdy nie ma planów one jakoś same się tworzą w trakcie. Rozejrzał się po zgromadzonych - A wy coś planujecie? - zapytał nastawiając uszu, a nóż widelec chłopaki coś mając do zaoferowania.
Nie czekając aż ktoś z ferajny coś wymyśli spojrzał na Jerome - A może chcesz się przejść na ucztę świąteczną? - w sumie jest taka godzina, że nim tam zajdą to będą już z powrotem ludźmi.

-Ja to w sumie jutro po pełni pójdę na świąteczna ucztę, może zgadamy się i spotkamy i to ogarniemy?- Zaproponował. Bo i może w tej formie mogli ale starczy już mu... "straszenia" obywateli miasta. Machnął ogonem.
-A ty, Jerome, masz gdzie mieszkać nie?- Bo Mefisto to sam nie wiedział, bo ten to wszędzie mieszkał... Tak zapytał przed wyjściem.

- No jutro można pójść na to.. - Odparł ze skinieniem głowy do chłopaków, kiedy Ci zaproponowali ucztę, chociaż chciał jeszcze pogadać z Rashimim o tym. Z pewnością byłby to pierwszy raz jakby był na czymś takim, więc chciał w tym uczestniczyć. Widząc wyciągniętą rękę w swoją stronę od Reno uścisnął ją pokazując przy tym trochę swojej siły.
- Rozmiar?- w pierwszej chwili nie zrozumiał o co mu chodzi, a kiedy ten wyjaśnił, że chodzi o strój do pracy widać było po jego pysku, że załapał.
- Aa.. no... kur. um.. nie wiem, no. Duży? chyba tego.. XL?... - Zwykle to dawano mu ubranie, a on tego nie kupował, albo zajmował się tym ostatnio jego towarzysz. Następnie odebrał od niego pudełeczko i pokiwał lekko głową na to, że mu w sumie miło, że już go obdarywowuje, a jeszcze nawet umowy nie podpisali.
- No.. to tego.. do jutra. Bede tu o 6. Na razie chłopaki. - Odparł lekko ukłaniając się łepkiem, by zaraz ruszył do wyjścia.

Mephisto jak małe dzięki cieszył się, że Szef dla niego coś ma. A widząc pudełeczko to zaczął podskakiwać, wyciągnął łapki aby go wziąć. Otworzył go a później zajrzał do środka i aż mu się oczy zaświeciły. Wyszczerzył kiełki - Bardzo dziękuję Szefie - zrobił krok na przód i złapał w objęcia Reno. Wyściskał go za wszystkie czas a później postawił z powrotem na ziemię.
Skinął chłopakom na to żeby jednak po przespanej nocy udać się na ucztę.

-To jesteśmy ugadani- Wyszczerzył swoje kiełki.
Prezentu się nie spodziewał ale nie odmawia się, do tego ubranie do roboty? Świetna sprawa. No będzie mógł zmieniać a nie tylko w jednym do roboty, nawet jak uwali je czymś i nie dopierze an czas.
-No to jesteśmy umówieni- Wyszedł i od razu skierował sie do siebie Przyda mu się sen i odpoczynek, po tym mentalnym załamaniu.
zt.

Kolejnego dnia rano

Dzięki swojemu "opiekunowi" wilkołak dał radę się nie zgubić oraz być na czas pod warsztatem. Umyty, ubrany w najlepsze ciuchy jakie miał, no i zegarek od szefa też założył. Stanął pod warsztatem za dziesięć szósta w swojej ludzkiej formie i trochę go ciekawiło czy szef go rozpozna, bo jednak w formie wilka to jedna wielka ciemna kupa futra i mięcha, jednak dalej z takimi samymi prawie, że srebrnymi ślepiami. Uderzył pięścią dwa razy w bramę zwiastując swoją obecność i czekał grzecznie aż mu otworzy. Trochę też czekając zaczął się rozglądać po okolicy przy wschodzącym słońcu, bo jednak inaczej widzieć okolicę za dnia, a inaczej w nocy.