Wizard's World

Niewielki dom.
Pierwsze co wita gości to mały przedpokój z wieszakiem i szafką na buty. Kawałek dalej na całej dolnej powierzchni umiejscowiona została kuchnia z całym umeblowaniem, która jest połączona od razu salonem/jadalnią. Mieści się w niej stół, 4 krzesła i kanapa.
Na pierwszym piętrze zaraz koło schodów są dwie pary drzwi, po lewej wchodzi się do Mortena a po prawej do Nari. Oba pomieszczenia są tak samo umeblowane i tej samej wielkości. Łóżko, szafa, biurko, krzesło i szafeczka nocna. Na wprost schodów idą kawałek dalej znajduje się niewielka łazienka z prysznicem, toaletą i umywalką.

- Normalnie, mogę tu mieszkać w zamian za płacenie właścicielowi odpowiedniej kwoty pieniędzy i sama robię opłaty. Jak za wodę, energię, ile zużyje to za tyle płacę- starała mu się to jakoś na spokojnie i w miarę prosto wyjaśnić.
- Można normlanie. Ktoś kupuje kilka domów albo mieszkań a później je wynajmuje komuś. Spisuje się umowę, w której zawarte są zasady a jak się ich nie przestrzega to mogą Cię wyrzucić z niego - zaczęła wyjaśniać wszystko Blondynowi.
Spojrzała na zielone warzywo - Brokuł - zrobiła wielkie oczy - Zapomniałam zrobić do niego bułkę tartą - pomasowała się po czole - Jak chcesz to mogę dorobić i spróbujesz z nią brokuł - powiedziała przełykając kęs. Upiła niewielki łyk herbaty.

Słuchał jej i aż głowę przechylił na bok. Starał się to wszystko zrozumieć.
-Jak to.. zaraz- aż się wytężył w myśleniu- płacić jakiemuś typowi kasę za to, ze tutaj mieszkasz ale to nie jest twoje i on moze cię wyrzucić ale skoro płacisz to tka jakby było twoje- No za bardzo to skomplikowane.
-Kurwa to jest ...- Szukał słowa- pojebane jakieś-No i skwitował.
-Bułka tarta?- Buła tylko inna? E tam. Zeżarł warzywo
-Podobne jedzenie robił dziadek- Powiedział ale bardziej do siebie zajęty konsumpcją.

Uśmiechnęła się - Póki płacę wszystko na czas i nie mam zaległości to mnie nie wyrzuci i tak, tak jakby jest moje ale gdybym chciała wprowadzić jakąś zmianę w wyglądzie musiałabym zapytać o zgodę i to czy mi za to odda pieniądze - najlepiej jakby wyremontowała mieszkanie za free i nic w zamian nie chciała. Takiego typka ma z mieszkania.
- Trochę - przyznała mu rację.
Skinęła głową, widząc jak pochłania warzywo nie zaproponowała ponownie dodatku.
- Dziadek? - powtórzyła po nim - Miałeś dziadka? - myślała, że od zawsze był niewolnikiem a może tak nazywał kogoś z kim dorastał?

-Aha...- No powiedzmy, ze zrozumiał to co powiedziała. Było to nadal coś dziwnego ale no. Próbował to zrozumieć. Pewnie będzie to układał sobie jakoś w głowie.
-Skomplikowane- No ale to ogarnie, jak będzie w nocy miał czas na myślenie. No jeśli nie zapomni o tym. Po wypowiedzeniu słowa uniósł na nią spojrzenie. Chwilę milczał i nie jadł.
-Znaczy..- Podrapał się po łepetynie i spojrzał na posiłek- Kupił mnie jak byłem dzieckiem. Kazał tak do siebie mówić. Kupował dzieciaki. Ale umarł- Podsumował biorąc do ust brokuł.

Dziewczyna bardziej się zainteresowała "dziadkiem" kiedy zaczął o nim mówić - I jak u niego było? - zapytała. Skoro go kupił to na pewno miał jakieś obowiązki i w ogóle coś musiał robić. Chociaż na chwilę się zastanowiła - Tęsknisz za nim? - nie wiedziała czy dobrze robi pytając się o dziadka. Może chłopak źle wspominał pobyt tam albo było w ogóle dla niego nie przyjemne wspomnienie. Czekała jednak na odpowiedź jedząc swój posiłek.

Spojrzał na nią trochę podejrzliwie. Czy powinien jej mówić takich rzeczy i czemu ją takie coś interesuje. Jakoś nigdy nikogo nie obchodziło, co ten ma do powiedzenia, więc?
-Dobrze- zjadł kolejny kęs- Uczył nas i nie traktował jak przedmioty. Po kilku latach uwalniał. Nie nauczyłem się za wiele. Nie ufałem mu i ... żałuje- No to ma co chciała, powiedział jej więcej niż moze powinien ale jakoś sentymenty go wzięły aż dziwne.

Informacje jakie nabyła zdziwiły ją, że jednak nie jest jeszcze aż tak źle na tym świecie. Że są ludzie, którzy chcą pomagać a nie tylko wykorzystywać. Uśmiechnęła się do niego - Rozumiem ale na pewno wiedział dlaczego tak było - próbowała go jakoś pocieszyć - I miło z jego strony, że robił coś tak dobrego - uśmiechnęła się do chłopaka. Sama chciała coś takiego zrobić jeśli się dowie co trzeba.
Wyciągnęła do niego dłoń ale zatrzymała ją w połowie drogi cofając - Na pewno ciężko Ci było po jego stracie - stwierdziła, nie wiedział czy powiedziała to do niego czy bardziej do siebie.

-Była to jedyna osoba, która szczerze chciała nam pomóc ale no cóż- Wzruszył ramionami- No ale od tamtego czasu stałem się trudny, bo wiem, że nie jestem tym za co mnie mają, no i kurwa chuj im w dupe, zboczeńcom jebanym- Zaczął dalej intensywnie żreć aż skończył.
-Nie rozklejaj się tutaj ruda bo ci przywalę brokułem czym coś- No zapamiętał nazwę, ha!

Co do zobczeńców przyznawała mu pełne poparcie, nie lubiła takich ludzi. A słysząc kolejne słowa zaśmiała się - Poczekaj, poczekaj - zaczęła specjalnie mocniej trzeć oczy aby były bardziej czerwone - Jeszcze chwila - mówiła z lekkim rozbawieniem. Spojrzała na niego z czerwonymi oczami - Lepiej?.
Nie uszło jej uwadze, że zapamiętał nazwę - Jestem z Ciebie dumna - powiedziała udawanie pociągając nosem - Nauczyłeś się czegoś, cud - uniosła dłonie do góry w geście pochwalnym. Może to nie była najlepsza pora na żartowanie ale chciała jakoś rozładować atmosferę. Spojrzała na swój talerz a później na chłopaka - Chcesz jeszcze? Bo ja już nie mogę - zjadła połowę porcji jaką sobie nałożyła. Zbyt długie niejedzenie dawało znać o sobie.

Patrzył na nią z dziwną minął. Nie rozumiał co ona odwala. Co to za te insuunyuacja... Czy coś takiego.
-Dawaj to- Skoro nie chce to on zje. No i zabrał jej talerz i rzucił w nią brokułem. Tak jak mówił, że zrobi.
-No i masz za swoje i co mi, kurwa, zrobisz- Dodał opierając się plecami o krzesło- Nie należę do ciebie i nic mi tego no nie udowodnisz od co- Pewny siebie jak .. "zawsze"