Wizard's World

W tej chwili nawet rozmiar pomieszczenia jej tak bardzo nie przeszkadzał. Syl sprawiał, że czuła się bezpiecznie, więc strach malał, a brak przestrzeni przestawał być aż tak niepokojący. Tym razem na przytulenie zareagowała odwzajemnieniem uścisku i gdy wilkołak chciał się odsunąć, mruknęła coś niezrozumiałego niezadowolonym tonem i przyciągnęła go spowrotem.
- Jest w porządku, nie musisz obchodzić się ze mną aż tak ostrożnie. - Wyszeptała mu do ucha, znów go obejmując. - Jeśli źle się poczuje, powiem Ci. - Nie chciała by specjalnie zachowywał większy dystans. Póki jakoś gwałtownie nie zmniejszy jej przestrzeni, nie spanikuje, więc w razie potrzeby spokojnie mogła go poinformować o odczuwanym dyskomforcie.
Odsunęła się po chwili, musiała się rozebrać, w końcu nie będzie spała w tych ubraniach. Rozpięła koszulę i przewiesiła ją przez drzwi szafy, to samo zrobiła ze spódnicą i górną częścią bielizny. Położyła się obok Syla.

Uśmiechnęła się w odpowiedzi na jego przeprosiny. Nie były potrzebne, nie miała do niego pretensji. Nie przeszkadzało jej też, że się jej przyglądał, z resztą czy się tego nie spodziewała? Zdejmując ostatnią część ubrania, spojrzała na niego i posłała mu promienny uśmiech. Mógł sobie patrzeć do woli.
- Zagrzeje się od Ciebie. - Pocałowała go i zarzuciła nogę na jego biodra. Przykryje się jeszcze i powinno jej być ciepło.

Przytuliła się do niego i zamruczała. Nie pomyliła się, było jej przy nim ciepło. Gdyby znała myśli Syla, zaraz by to wszystko sprostowała. Nie przeszkadzały jej warunki w jakich ją przyjmował. Myślała jedynie o jego wygodzie i ewentualnej możliwości zamieszkania razem.
- Jutro znów praca od świtu? - W sumie chyba znała odpowiedź. Naprawdę zbyt wiele pracował.

Westchnęła, oczywiście że pracuje. Otarła się o niego jak kotka, przytulając bardziej.
- Powinieneś mieć normalny wymiar pracy. - W końcu pracował zdecydowanie zbyt wiele.
- Obudź. Zjem z Tobą śniadanie. - Zawsze jadła sama, w towarzystwie było przyjemnie, tym bardziej w takim towarzystwie.

- Może być i 12 godzin, ale wtedy przysługuje Ci więcej dni wolnych. - Jakby tak było ich dwóch, wtedy mogli by robić na zmianę, albo po dwa dni, a potem dwa dni wolne. W każdym razie była to opcja do dogadania, ale nie pozwoli by nadal go tak wykorzystywano. Na kolejne słowa się zaśmiała.
- Uwierz, był czas gdy musiałam wstawać przed świtem, a kłaść się długo po zachodzie. - I wcale jej dzień nie polegał wtedy na lenieniu się. Wstanie czasem tak wcześnie nie będzie jej robić problemu.