Wizard's World

Mały domek, w którym były 4 pokoje, każdy z nich należał do kogoś innego. Było w nim wszystko czego potrzebowali, oczywiście pomieszczenia znajdowały się na piętrze a dół był pusty, nie licząc kuchni, łazienki i przestrzeni na imprezy.

- Za późno - wyszczerzyłem się jeszcze z serem w mordzie.
Widząc co robi z jedzeniem to sam zacierałem dłonie nie mogąc się doczekać tego dania, wiedziałem że to dla wszystkich ale po wylądowaniu potrawy w piekarniku zaczęło tak ładnie pachnieć. Normalnie aż się rozmażylem.
Szybko kilka razy przytaknąłem Helionowi - Na pewno - zapewniłem gapiąc się przez szybkę na jedzenie.
Obejrzałem się na Puchatka - Czyli nie musimy się dzieli? - uśmiechnąłem się szeroko zaraz dostając szmatą - Ej - próbowałem to powiedzieć z oburzeniem ale wyszło jak zawsze ze śmiechem. Wyprostowałem się podchodząc do Blondyna zarzuciłem mu rękę na barki - No, no już wiemy kto będzie nam gotował - poruszyłem kilka razy brwiami z zadowolenia.

-No widzę- Zaśmiał się i pokręcił głową.
-Dobra chodź do pokoju czy gdzieś to będzie się trochę robiło- Nie ma zamiaru chyba tak siedzieć tutaj cały ten czas.
-Znaczy ten no.. to dla wszystkich jest- No i ten łapie go za słówka, no wiecie co, nie ładnie.
No trochę się zmieszał ale tylko na moment-Dobra dobra, mogę gotować ale no- Zaśmiał się znowu. Nie miał nic przeciwko, bo lubił to robić.

Zawiodłem się jak to się będzie długo robiło? Wykrzywiłem ustaw w podkowę - A ile dokładnie będzie trzeba czekać? - zapytałem zrezygnowany i trochę zawiedziony. Myślałem, że tylko chwila i już można żreć a tu fiasko.
- A jednak będę musiał się podzielić - kolejna zła wiadomość, co mnie jeszcze złego dzisiaj spotka? A może lepiej żebym nie wiedział?
- Hura! - wyrzuciłem ręce w górę, chociaż nie wiem czy nie za szybko się cieszę bo nie wiem jak smakuje ale zapach jest przepyszny a po za tym znalazł się jelonek do gotowania.
Ruszyłem wolnym krokiem do pokoju.

-No tak od pól godziny do 40 minut maksymalnie- Będzie musiał sprawdzić jak działa ten piekarnik. W końcu piekarnik piekarnikowi nie równy, tak samo piece.
-Nie dramatyzuj mi tutaj- No i dźgnął go paluchem w bok- Ciesz się, że w ogóle będzie, a nie- Zaśmiał się i poszedł do pokoju, gdzie walnął się na łóżko. No chwile relaksu i potem sprawdzenie jak tam żarcie.

- Co? - że aż tak długo będę musiał czekać na jedzenie? No nic ale na dobre trzeba poczekać.
- Jak mam nie dramatyzować jak będę się musiał podzielić - stwierdziłem wesoło ale coś w tym było a po dźgnięciu palcem popatrzyłem na niego z oburzeniem. Jak on tak może mnie okaleczać? Snif snif niedobry kolega.
Tu też miał racje, ech… Od kiedy on taki no ogarnięty?
Widząc jak kładzie się na łóżku sam poszedłem do biurka. Usiadłem przy nim i zacząłem czytać książki wypożyczone z biblioteki. Trzeba się do edukować jak chcę się rozwinąć jako mechanik.

-Dramatyzujesz jak baba- zażartował sobie. Leżąc tak wpatrywał się w sufit. Najchętniej to poszedł by sobie spać ale cóż. Trzeba pilnować czasu.
-Ty umiesz czytać? Nie do wiary- Rzucił spoglądając w jego stronę-Na co ci te książki?- Blondyn jednak zainteresował się trochę i aż uniósł się lekko aby spojrzeć co ten tam ma.

- O nie! odkryłeś moje wewnętrzne ja - udawałem zszokowanego z rozbawieniem malowanym na mordzie.
- No nie? Też się sobie dziwię, że jestem taki zajebisty - nie to że sobie schlebiam ale nie, tak jest. Zaśmiałem się patrząc na Heliona - Rozmawiałem dzisiaj z szefem jakim mechanikiem dokładnie chciałbym być w sensie w którą dziedzinę konkretnie pójść. Więc zacząłem się zastanawiać i w sumie stwierdziłem, że cofnę się do początku aby powiększać swoją wiedzę i takie tam - pokazałem okładkę Puchatkowi o podstawach mechaniki - Także wiesz, trzeba się dokształcać - wyszczerzyłem ząbki. No na pewno szybko się nie rozwinę ale trzeba popracować nad tym.

-Powiadasz, że czujesz się babą, tak?- Wyszczerzył do niego lekko ząbki. No może w innych kwestiach też. Trzeba nad tym pomyśleć.
-Nie masz planów?-Czyli sam nie wiedział do końca. No miał czas w sumie. To nie taka pilna sprawa a specjalizacja to zawsze fajna sprawa.
-Trudno mi w to uwierzyć, że się uczysz- nie żeby uważał go za kogoś głupiego, po prostu zaskoczyło go to w nim. Taka chęć nagła poszerzania mocniej wiedzy.

Nie skomentowałem słów kolegi a może jednak - A co wolałbyś abym był kobietą a nie babą - pokazałem mu język.
- Nie to że nie mam ale no cała mechanika mnie kręci i nie chciałbym się ograniczać do jednej specjalizacji - no wzorem dla mnie był szefu, ten do dużo potrafi. Wiedzieć i potrafić tyle co on to byłoby coś a może nawet go przerosnąć? Hymm... To było piękne marzenie ale bez pracy i nauki się nie obędzie.
- Kiedyś trzeba - powiedziałem rozbawiony - A Ty nie chcesz? - zapytałem zaciekawiony. No fajnie byłoby wspólnie poszerzać horyzonty.

no to się zawiesił, bo co to za pytanie-A to nie to samo?- Konsternacja. To takie potoczne określenie czy no cos takiego?
-No ale tego, wiesz, że jak zrobisz jedną specjalizację to można potem robić kolejną, nie?- Bo blondyn nie wiedział czy kumpel zdawał sobie z tego sprawę? No ale jak gadał z szefem to powinien w gruncie rzeczy.
-Że czytać książki?- Bo chyba nie załapał.