Wizard's World

-Ty to masz głowę- Skinął jej swoją głową z podziwem. No dobrze myślała, nie ma co.
No to jej pytanie sprawiło w nim chwile myślenia.
-No uważam, że tak- Chwilę musiało mu zająć aby odpowiedzieć jej w całości. No jak patrzyła i macała to chyba tak? No może on coś źle interpretuje ale trudno to określić.

- Po coś się ją ma - pokazała mu język idąc dalej z nim pod rękę. Dla niej nie było to nic wielkiego a normalna rzecz jaka mogła przyjść do głowy.
Nie specjalnie czekała na jego odpowiedź ale zaskoczył ją nie mówiąc, że na pewno tak jest i jaki przy tym jest zajebisty. Zerknęła na niego - Nie byłabym taka pewna - szła dalej a popatrzeć sobie można bez względu kto to jest. A że on jest jej niewolnikiem i jak to stwierdził typ z areny może z nim robić co tylko chce. Więc takie dotknięcie było bardziej symboliczne.

-No i dobrze, że masz- Chociaż on tez ma ale jakoś nie działa mu tak jak u niej.
Chciał coś powiedzieć na jej słowa. Nawet lekko sie zapowietrzył ale, o dziwo, uświadomił sobie coś. Tym co by powiedział zaprzeczyłby swoim słowom. Chyba tak. No nie powiedział nic więcej. No wbiła mu ćwieka.
2zt

Wilkołaczyca nieco sposępniała. Szła grzecznie i starała się omijać wszystko co mogło zabrudzić buciki ale było czuć że jej się coś nie podoba
-Nie lubię szczepień. Ostatnio było ich strasznie dużo-
Poskarżyła się ale i tak szła grzecznie obok rudej
-I nieco się boję. Chciałabym muc przytrzymać panią za rękę podczas szczepienia ale wytrzymam nawet bez trzymania-
Odważnie wyraziła swoje zdanie i po chwili zastanowienia dodała
-Ciastko to super pomysł/. Rogata słyszała o kawiarni, że tam można się napić i ciastko zjeść-

- Dasz radę, a jeśli pozwolą mi z Tobą zostać, to będę siedzieć obok. - Domyślała się, że Rogata będzie mieć obawy, dlatego chciała by zabrała ze sobą jej szal.
- Dokładnie tam pójdziemy. - Tsuki szedł spokojnie między nimi, a wyczuwając niepokój u Rogatej, trącił ją w dłoń nosem, ale też zaraz się odsunął i przylgnął bokiem do nogi Erin. Ruda zaś szła spokojnie, jedynie kątem oka zerkając na psa. Dawała im możliwość do kontaktu i interakcji i jeśli nie było takiej potrzeby starała się nie ingerować.

-Rogata postara się być dzielna. Przy pani to się nauczyłam nowych czuć. A strach przed czymś nie przyjemnym to jedno z nich
Stwierdziła dziewczyna sama zdając się tym nieco zdziwiona. Gdy pies ją trącił popatrzyła na niego i przysunęła się bliżej by lekko położyć rękę na jego głowie i go po czochrać między uszami
-najtrudniej to Rogatej teraz nie być wilkiem. Jako bestia tak się nie bała
Wilkołaczyca nerwowo się zaśmiała i nagle o czymś pomyślała
-Pani jest naprawdę mądra. Rogata już wie po co szal. Jakby rogata się za bardzo denerwowała to może go powiąchać lub ścisnąć na uspokojenie. O tym bym nie pomyślała
Stwierdziła z przejęciem i popatrzyła na psa
-A ty jesteś żebym czuła piesie.... Presje że ktoś zachowuje się grzecznie a ja narzekam
Powiedziała rozbawiona gdy zeszło z niej całe zdenerwowanie, w końcu szczpienie jest tylko nieprzyjemne a nie jest czymś strasznym czy ryzykownym jak walki

- To normalne, że nie lubimy rzeczy nieprzyjemnych, ale nie da się ich całkiem uniknąć. - W końcu nie da się żyć tak by niczym się nie przejmować i nie podejmować decyzji czy mniej przyjemnych działań. Szczepienie nie jest niczym wielkim, chwila i będzie po sprawie.
Pies dał się pogłaskać i nawet trochę zamachał ogonem.
- Jako człowiek jesteś tak samo silna. - W końcu się tego nauczy. Musi przywyknąć do każdej z form i nauczyć się je płynnie zmienić, wtedy będzie czuła się pewna w każdej z nich.
Nie szły szybko, ale nieubłaganie zbliżały się do Areny i po jakimś czasie już stały u wejścia.

//zt x2 (pisz na arenie)

Wyszły z areny i Ruda spojrzała na niebo. Zajęło im to w sumie dość mało czasu, z czego była zadowolona.
- Zależy czego. Czasem łatwiej się uczy jak coś lubimy, czasem mamy do czegoś talent, a czasem wręcz odwrotnie, ale mimo wszystko się tego uczymy, bo wiemy, że to się nam przyda, albo jest nam to do czegoś potrzebne. - Wiele czynników zmieniało łatwość bądź trudność nauki różnych rzeczy, jak i wiele było rodzajów motywacji by mimo wszystko się uczyć.
- Dopóki jesteś moją własnością, ja będę z tobą chodzić na szczepienia. - Choćby dlatego, że trzeba przynieść dokumenty.
- Dobrze się spisałaś, idziemy na ciasto, chyba, że wolisz lody? - W każdym razie to i tak jedno miejsce. Ruszyła więc w kierunku kawiarni.

-Czyli nie ma szans na parę dni wolnego od nauki-
Posumowała z nieukrywanym zawodem wilkołaczyca po czym się nieco zastanowiła
-A będę mogła wybrać lekcje które lubię na te kilka dni?-
Dopytała z lekką nadzieją. Słowa o lodach ją zaciekawiły
-Lody to taki smakowy śnieg. Rogata nie pamięta kiedy jadła je ostatnio. Lody to fajna myśl-
Powiedziała ruszają za Erin i lekko wyciągając rękę jakby chciała się chwycić ale zrezygnowała. Nie była pewna czy wypadało. Te wszystkie zasady się jej mieszały, a nie chciała złościć rudej

- A które lubisz? - Bo to właściwe sporo od tego zależało. Jeśli wybrałaby tylko jedno, lub takie co niewiele wnoszą, zapewne zgody nie będzie.
- Cóż, niektóre tak, ale właściwe to zamrożone soki, zmielone owoce albo na przykład mleko z dodatkami, albo jogurt. Z wielu rzeczy można robić lody. - Muszą zobaczyć co dzisiaj jest w ofercie.
- Taki zmielony lód polany sokiem, to jest chyba gdzieś z Azji... - Tak z tego co pamiętała, choć teraz Azja to trochę abstrakcyjne pojęcie.