Wizard's World

-Jasne, wydaje się to dobrym pomysłem- Przytaknął mu i dźwignął sie aby go poklepać.
-Kurde, kto by pomyślał, ze będziesz brał ślub- Może nie na miejscu ale po tylu altach to nadal zaskoczenie.

Skinął głową dojadając pajdę - Czyli jesteśmy umówieni - zagryzł trunek ogórkiem. Dzisiaj jedzenie mu bardzo smakowało.
Zaśmiał się pod nosem - Jak widać zgłupiałem na stare lata - powiedział żartobliwie. Dopijając kufel przez co coraz mocniej szumiało mu w głowie.

-Ta tylko obiecaj, że mnie mocno nie obijesz- Rzucił z lekkim rozbawieniem. W końcu dowódca to raczej ma formę. Za to siwy nie bardzo.
-Oj tak i to bardzo. Zamiast brać ślub ze mną to se babkę wziąłeś- Po tych słowach roześmiał się i dolał sobie wódeczki. Miał całkiem dobry humor mimo wszystko.

- Nie wiem czy mogę Ci coś takiego obiecać - są dorośli, obaj ale czasem zdarzają się nieprzewidywalne sytuacje.
Przetarł dłonią po twarzy nie ukrywając rozbawienia - Niestety babeczki mają coś czego Ty nie masz - przyznał. Niestety pewnych kwestii nie przeskoczy nie ważne jakby chciał.

-No dobra- Przytaknął mu i zaśmiał słysząc resztę- No tak! Na pewno to piersi- Powiedział półżartem. No tka ale rozumiał to co ten miał na myśli. Tak mu sie przynajmniej to wydaje.
-Ale ja mam to czego kobiety nie mają! ha! -Rzucił z pełną dumą.

- Nie tylko to - uśmiechnął się szerzej dowódca - Nie należysz do pięknej płci - popił kilka łyków alkoholu. Spojrzał z uznaniem na kufel - Dobre - nie tylko w smaku ale i jak bierze.
- Zaskocz mnie, czego nie mają kobiety a Ty masz nie liczą Twojego krótkiego miecza? - Fenrir był ciekawy co ten teraz wymyśli. Przyjaciel dowódcy słynął z dziwnych pomysłów nie tylko za czasów młodości.

-No ja mam zajebista brodę i urok osobisty- No dobra dobra, lepiej niech zmienia temat.
Przeciągnął się lekko- Jak tam moje twory, które ci podałem?- No trochę tego jest. Sam siwek jest ogólnie bardzo zadowolony.

Zaśmiał się po słowach towarzyszą, na pewno ma ten swój urok działający na kobiety.
Uniósł kufel z uznaniem - Muszę przyznać, że całkiem całkiem - wypił do dna. Dość dobrze zaczęło mu szumieć w głowie - Powiem, że chyba z czas na mnie - przyznał. Kiedyś musi wrócić do domu trochę pomieszkać.

-No, w tym jestem dobry- No nie tylko w drinkach ale i w robieniu swego piwa.
-Odprowadzić cię? Dasz radę wrócić sam?- No daleko to on nie miał ale kto wie czy nie wieje dzisiaj mocno. Uniósł lekko brew patrząc na nią.

- Jak widać nie wyszedłeś z wprawy - stwierdził dowódca. Rozpamiętując czasy kiedy to sam był kiedyś barmanem u towarzysza w barze pilnowany przez Borysa. Uniósł jeden kącik ust do góry na samo wspomnienie.
- Oczywiście, że da… - podniosł się szybko siadając. Dopiero teraz poczuł uderzenie alkoholu we krwi - Ma pierdolniecie - zaśmiał się pod nosem. Dawno nie poczuł czegoś takiego po piciu - Dam radę - robił gest powstrzymujący przyjaciela przed pomocą. Tym razem stał wolniej a nogi? Nogi miały swój własny plan na ten wieczór.