Wizard's World

Zaśmiała się - Jak dla mnie nie ma problemu - pociągnęła chłopaka za sobą nie mogą się już doczekać świątecznego jedzenia a najbardziej czekolady. Żywiła nadzieję, że w tym roku jej nie zabraknie w menu straganów a później może zabierze go na lodowisko i pośmieje się z jego jazdy.
- No chodź, chodź - ciągnęła go zza rękę w kierunku areny, w tym roku to właśnie tam burmistrz urządził świąteczny jarmark. Na chwilę dziewczynie wypadło z głowy, że dla Takaro może to nie być najlepsze miejsce do świętowania a może jednak się już przyzwyczaił do tego że nigdy tam nie wróci i stanie się wolnym człowiekiem.

2xzt

Sylwan nie poszedł więc rogata miała Erin tylko dla siebie. Idąc nieco się już rozluźniła ale musiała o coś zapytać
-Jak liście czasem spadają z drzewa to Rogata złapała takiego wielgachnego wyglądającego kształtem jak motyl ale to liść. I Rogata taki zasuszyła jako zdobycz. Pani myśli że podobałby się taki panowi Sylwanwi?-
Zapytała bo sama nie wiedziała czy tak czy nie. Rogata za to jakby dostała taki liść to by miała fajną zdobycz. Teraz nawet tak bardzo nie przejmowała się brakiem Abu na jego stałym miejscu. Chociaż nie dało się ukryć że zerka co jakiś czas czy nie ma oznak zgubienia pluszaka

"Cieszę się. Chciałabym mieć Cię przy sobie."
Chciałaby do niego dołączyć, wiedziała jednak, jaka prowadzi do tego droga i jak niepewne i ryzykowne byłoby to posunięcie. Z resztą wiedziała też, że nie bardzo by mu się ono spodobało.
Skupiła się na odpowiedzi Darkowi i z początku zignorowała pytanie Rogatej. Najpierw zwróciła się do męża, ale czas pomiędzy obiema odpowiedziami, był na tyle krótki, że mogło to wyglądać jakby się zastanawiała.
- Nie wiem czy mu się spodoba, na pewno jednak doceni gest. Możemy poszukać na ten liść ramki. - Cieszyło ją, że dziewczyna się stara. Takie próby pomogą jej w zrozumieniu relacji i późniejszym funkcjonowaniu.

-To dobrze. Rogata już wie że to co lubi Rogata nie każdy lubi-
Stwierdziła i radośnie okrążyła kilka razy Panią
-A zgadniesz co rogata ma dla Pani?-
Zapytała pewna że Erin nie odgadnie. Bo skąd niby miała wiedzieć co to jest i że wilkołaczyca zrobiła wielką kulkę własnej sierści dla Erin. Dla Rogatej była to genialna zabawka mocno nią pachnąca, a dla innych... Rogata machała ogonem dumna z siebie i tego że tak długo ukrywa kule futra w pokoju
-Chodźmy szybko zanim wszystkie prezenty zabiorą-
Powiedziała zdradzają dziecięcą niecierpliwość

Skinęła głową, puszczając komentarz trochę mimo uszu, wciąż utrzymując skupienie, w razie gdyby Dariusz znów się odezwał.
- Nie mam pojęcia. Może jakiś interesujący patyk? - Mniej więcej takie rzeczy Rogata uznawała za ciekawe i godne kolekcjonowania. Natomiast czy oddałaby jej taki "skarb"?
- Już prawie jesteśmy. - I rzeczywiście były niemal pod areną. Ruda zerknęła na dziewczynę kątem oka, nie była pewna jak będzie reagować na to miejsce. Jeśli jednak nic nie wskazywało na to, że coś jest nie tak, weszły na teren areny.

//zt

Dokładnie tak, tak po prostu go zostawiła na lodzie idąc przed siebie. Nie omieszkała się przy tym uśmiechać od ucha do ucha. Poczekała aż chłopak się wygramoli z lodowiska a gdy był już blisko ruszyła do domu.
Zaśmiała się będąc złapana przez Takaro, nie opierał się i ze spokojem dała się wziąć na ręce. Od razu się przytuliła do Blondyna - Miło - przyznała pod nosem.

-No wiadomo, ze miło- Rzekł ale no, miał obawy, ze ta no se pójdzie i jej nie dogoni. Zostawić go tak na lodzie!. Przecież mógł tam zginać! Co za bezwzględność! Zrobił swoja typowa minę pana niezadowolonego ze wszystkiego.
-No jak mogłaś mnie tak zostawić- O tak, czas okazać swoje niezadowolenie i ... no.

- A wiesz co jeszcze było by miłe? - odczekała chwilę nim dokończyła - Kupić gorącą czekoladę na drogę - uśmiechnęła się wskazując na stoisko z napojem.
Uniosła jedną brew do góry - Ale jak Cię zostawiłam? - zapytała dodając - Przecież jesteś ze mną tutaj, nigdzie nie zostałeś - wiedziała o co mu chodzi ale zastanawiała się czy on dalej będzie to ciągnął. Lodowisko nie było tak daleko a i przecież ją dogonił.

-O!- No to bardzo dobry pomysł, tylko on ją trzyma. Da radę, jakoś to ogarnie od co, no.
-No...- No nie miał jak jej odpowiedzieć, bo miała racje. No dogonił ja i byli razem. Czyli nie zostawiła, tylko, że tam to zrobiła. No i poszła sobie. Nie umie tego ogarnąć.

A kto powiedział, że ona też mu kupi czekoladę? A tak na prawdę to i tak by mu wzięłan ale podroczyć się zawsze może - To jak? Idziemy na czekoladę? - skinęła głową w kierunku stoiska a później palcem wskazała na odśnieżoną ławkę.
- Widzisz, wszystko jest jasne jak słońce - powiedziała zaczynając lekko machając nogami. Nie tak mocno aby przeszkadzało to Takaro w niesieniu jej.