Wizard's World

Ruszyła za nim, unosząc brew na urwaną wypowiedź. Nie mówiła jednak nic. Gdy dotarli do jego pokoju, spojrzała na niego stojąc w drzwiach. Ostatnio była nieźle napita, teraz wielkość pomieszczenia bardziej jej przeszkadzała. Weszła jednak, uznając, że przecież ma tu tylko spać, da radę.

Pokręciła głową i uśmiechnęła się do Syla. Samo to jakie miał wyposażenie, dla niej nie było problemem, sypiała już w gorszych warunkach.
- Warunki są w porządku... po prostu, źle się czuje w małych przestrzeniach. - Klaustrofobia już nie raz utrudniała jej życie, musiała się jednak nauczyć z nią funkcjonować. Podeszła do materaca i na nim usiadła.
- Jest w porządku. - W środku czuła trochę inaczej, ale liczyła, że jej przejdzie.

- Nie przejmuj się, jest w porządku. - Już ostatnio tu przecież spała. Co prawda była pijana, dlatego tak łatwo odpłynęła, nie męcząc się ze swoją fobią, liczyła jednak, że jego obecność ją uspokoi.
Zdziwił ją swoim tonem. Wyczuła, że to nie będzie zwykłe pytanie o pierdołę. Odwróciła się do niego bardziej przodem i spojrzała w jego oczy. Nie spodziewała się tego, co usłyszała. Nie odwróciła wzroku, choć nawet nie wiedziała co ma mu powiedzieć. Patrzyła na niego w milczeniu, aż w końcu uśmiechnęła się smutno.
- Syl... - I jednak odwróciła wzrok. Nie chciała go zranić, ale nie była w stanie powiedzieć teraz jednoznacznego "tak".
- Zależy mi na Tobie i właściwe chętnie bym się zgodziła. - Znów uniosła wzrok. Była pewna tego co mówi, nawet jeśli martwiła ją jego możliwa reakcja.
- Boje się, że po związku z Dariuszem, nie będę potrafiła być z kimś. Nie chcę Cię zranić, a wiesz, że nie stał się on mi obojętny. Potrafiłbyś, mimo tego być ze mną? - Kochała Darka i to się nie zmieni. Niby wdowy nie traciły uczuć do zmarłych mężów, a potrafiły kochać kogoś innego, ale czy w jej przypadku mogłoby to tak działać? Dariusz nie umarł zupełnie, to było coś innego w każdym wymiarze. Czy mogła wejść w związek z kimś, gdy on wciąż tak naprawdę był jej mężem... przynajmniej w jej przeświadczeniu. I czy Syl potrafiłby zaakceptować, że nie będzie obdarzała uczuciem tylko jego?

Przygryzła wargę i przeniosła wzrok na swoje kolana. No i i tak go zraniła, a chciała tego uniknąć. Przy okazji ona też wcale nie czuła się najlepiej. Gdy zaczął przepraszać, uniosła wzrok i zaczęła kręcić głową. Nie miał przecież za co.
- Tak. - Podniosła się i poszła za nim do szafy. Gdy on wyciągał ubranie, ona przywarła do jego pleców i przytuliła się do niego policzkiem.
- Potrafiłbyś spotykać się ze mną, wiedząc, że wciąż go kocham? Kogoś, kto zrobił Ci tyle złego? - Chciała by też odpowiedział jej szczerze i nie półsłówkami.

Wzięła od niego koszulę i rzuciła ją na materac. Ściągnęła sukienkę i górę bielizny, by po chwili narzucić na siebie jego ciuch, nie zapinała go jednak. Swoje ubrania złożyła i zostawiła gdzieś w rogu. Usiadła na łóżku i spoglądała na Syla.
- Nie, ponieważ chciałabym się zgodzić. Tylko... Boje się, że mogę Cię skrzywdzić. - Nie wiedziała nawet czy w ogóle potrafi być w związku. A w przypadku Syla, ich przeszłość mogła tylko dodatkowo szkodzić.