Wizard's World

Niewielki dom.
Pierwsze co wita gości to mały przedpokój z wieszakiem i szafką na buty. Kawałek dalej na całej dolnej powierzchni umiejscowiona została kuchnia z całym umeblowaniem, która jest połączona od razu salonem/jadalnią. Mieści się w niej stół, 4 krzesła i kanapa.
Na pierwszym piętrze zaraz koło schodów są dwie pary drzwi, po lewej wchodzi się do Mortena a po prawej do Nari. Oba pomieszczenia są tak samo umeblowane i tej samej wielkości. Łóżko, szafa, biurko, krzesło i szafeczka nocna. Na wprost schodów idą kawałek dalej znajduje się niewielka łazienka z prysznicem, toaletą i umywalką.

Spoglądała na chłopaka a jego reakcja była… Podniosła się - Już możesz. Idź zjeść - kładąc na łóżku w poprzek twarzą do materaca.
Zamknęła oczy odwracając twarz na bok, ciężko było oddycha w poprzedniej pozycji. Jak widać reakcja chłopaków nie wzięła się z nikąd. Próbowała to wyrzucić z pamięci ale to wracało jak bumerang.

No jak zeszłą poczuł się trochę zmieszany. nie wiedział o co chodzi. Zrobił znowu cos nie tak. Usiadł na łóżku i lekko ruszył ruda.
-Wszystko w porządku?- Zapytał nadal nie do końca będąc pewnym co jest grane.

Poruszyła tylko głową tak aby spojrzeć na Blondyna - Tak, idź zjeść - powiedziała gapiąc się na poduszkę. Musi nad sobą pomyśleć i tym co robi, bo jak widać nie tylko Kaneda będzie miał o niej takie zdanie. Co prawda powiedział dziewczynie, że nie miał nic złego na myśli i przeprosił ale jak widać znikąd się to nie wzięło. Ponownie zwróciła twarz w materac, była soba zażenowana.

-Nie- Powiedział stanowczo- Najpierw powiedz co sie dzieje- Wtedy pomyśli czy pójdzie coś zjeść. No a obecnie to nie ruszy dupy z łóżka póki ta nie powie o co jej chodzi. Nie ma obowiązku mówić mu cokolwiek. Jednak liczył na trochę szczerości .On stara się byc taki względem no jej.

Żałowała, że wcześniej jeszcze uszu nie zatkała. Westchnęła odwracając głowę twarzą do chłopaka - Jestem sobą rozczarowana i zażenowana - odpowiedziała szczerze - Teraz się nie dziwię, że masz o mnie takie zdanie - zakryła dłońmi uszy. Wie, że i tak usłyszy to co on będzie chciał powiedzieć. Pozory można stwarzać. Niech już idzie zjeść na dół a jej pozwoli umrzeć lub zakopać się pod ziemią.

-Ale dlaczego- no nie rozumiał o co jej chodzi i czemu czuje takie cos względem siebie. nie do końca rozumiał znaczeń ale domyślał sie, że nie są to dobre znaczenia.
-Ale jak?- Że jak o niej myśli? on myśli o wielu rzeczach i połowie głupich.

- Przez głupoty jakie robię - odetkała uszy, nie było sensu ich zakrywać. Ona wiecznie miała ze sobą jakieś problemy, jak myślał że z czymś się uporała to zaraz pojawiał się następny. A zazwyczaj wszystko się działo przez jej głupotę.
- Że jestem puszczalska - powiedziała w końcu na głos. Nie była zła na chłopaka tylko na siebie bo jednak innej siebie mu nie pokazuje.

-Czyli jakie?- Jakie głupoty? nie rozumiał o co jej chodzi. No aż głowa zaczynała go lekko od tego boleć. No bo jak ja ja zrozumieć i tego no pomóc?
-Ja tak nie myślę, nie rozumiem o co ci chodzi?- Uniósł lekko jedną brew bo nie rozumiał teraz już całkiem tego wszystkiego.

- Nieważne, przejdzie - pomachała dłonią - Idź zjeść a ja w tym czasie się postaram postawić do pionu - powiedziała przecierając ręką twarz. Na prawdę musi się wziąć za siebie, nie może tak dalej robić.
- Po prostu mnie przytul - zamknęła oczy. Czy chłopak to zrobi czy nie, najwyżej jak wyjdzie to się sama przytuli do poduszki i już. Tak się pocieszy i tyle.

Westchnął i zrobił to co mówiła. Przytulił ją.
-Nie myśl tak, to głupie. Skoro faceci mogą to czemu kobiety nie?- Chciał no jakoś polepszyć jej nastrój. Miał nadzieję, że chociaż minimalnie mu sie to jakoś uda.
-Dla mnie nie jesteś taka jak mówisz- No on wie co myśli, o.