Wizard's World

Wzruszyła ramionami - Tego też nie wiem - nie miała kryteriów bo nikogo takiego nie szukała - Nawet nie wiem czy sama będę wiedziała, że to miłość - jak na razie to tylko pozwalała sobie na przyjaźń. To był szczyt tego co chciała, dlatego też nie reagowała na jakieś konkretniejsze zaloty.
- Dobrze - pomogła mu z zakończeniem wianka wcześniej sprawdzając czy na pewno jest odpowiednio dopasowany. Sprawdziła jeszcze czy mu się zaraz nie rozwali jak tylko wstanie.

-To tak jak ja!- No on nie wie nic więc się dobrali do co, tak! no ale on z uczuciami i emocjami ma trudno. Daje czasem radę. Jak pani będzie się cieszyła to on też.
-Jak wyglądam- Zapytał sie kiedy miał już na głowie ten wianek. Był ciekawy jej opinii.

- No widzisz - zaśmiała się, nie zamierzała ciągnąc tego tematu.
Przyglądała się chłopakowi w jego zaangażowaniu w tym co robił. A widząc wianek na jego głowie prychnęła śmiechem - Cudnie, pasuje Ci. A jaki męski teraz jesteś - próbowała powiedzieć to z powagą ale nie dała rady. Skończyła swój zakładając również na głowę - Masz ochotę się przejść? - zapytała. Na prawdę jest potworem dla niego.

-No ale z czego się śmiejesz- No teraz to nie rozumiał. Przecież sama mówi, ze wgląda męsko i tak an pewno jest.
-Możemy, jeśli chcesz- Skinął jej lekko głową. Był dumny ze swojego wianka i niczym paw trzymał głowę wysoko. Uważał, ze zrobił go dobrze no i sam! Nie każdy to umie, chyba.

- Po prostu jestem szczęśliwa widząc Cię takiego - powiedziała rozbawiona, była to jednak szczera odpowiedź.
Podniosła się stając na przeciwko Blondyna, nie mogła się napatrzeć na ten widok - Aż oczu nie można od Ciebie oderwać - przyznała. Wyglądał tak słodko, co ona mu zrobiła? Oprócz krzywej wkręty to raczej nie dużo - To chodźmy - najwyżej po powrocie do domu powie mu prawdę.

No to dobrze. Nie dość, że jest bardzo męski to teraz jeszcze wygląda dobrze.
-To chyba dobrze, co?- Nie do końca był tego pewny ale to tak brzmiało.
-No to chodźmy- Niech prowadzi. Będzie mógł przy tym pokazać każdemu przechodniowi jaki jest zajebisty.

- Oczywiście - powiedziała rozbawiona.
Ruszyła wolnym krokiem przed siebie, zamierzała oprowadzić chłopaka po całym parku. Niech wie, że jest z niego zadowolona a i widok go w tym wianku był piękny.
- Przejdziemy się po całym parku, niech ludzie widzą Twoją męskość - nie powinna utwierdzać go w tym kłamstwie. Choć było to bardzo zabawne.

-Jasne, ja tez ten wianek do domu wezmę- Tym samym oświadczył, ze przez resztę miasta też chce w nim iść. Był dumny z siebie i tego co zrobił. W końcu się nauczył i sam go zrobił. Nie ważne że krzywe i moze trochę połamane ale to jest tylko jego twór.

- Ależ oczywiście, zrobisz z nim co chcesz - powiedziała radośnie przeprowadzając chłopaka już przez połowę parku. Mijani ludzie przez nich dziwnie patrzyli się na Blondyna czy nawet śmiali. Pogoda im podpisywała przez co ludzi było w parku coraz więcej, chcieli nacieszyć się ładną pogodą. Przez co Takaro był atrakcją mijanych ich osób.

No na pewno. Jakoś nie bardzo zwracał uwagi na zachowania innych ludzi. Nosił się niczym paw w tym wianku. Mu się podoba, jego pani też to inni niech się wypchają. Nie miał zamiaru psuć sobie nastroju z powodu jakiś debili od co. Może popyta ruda później o inne rzeczy ale na razie chciał się napawać swoją zajebistością.