Wizard's World

Niewielki dom.
Pierwsze co wita gości to mały przedpokój z wieszakiem i szafką na buty. Kawałek dalej na całej dolnej powierzchni umiejscowiona została kuchnia z całym umeblowaniem, która jest połączona od razu salonem/jadalnią. Mieści się w niej stół, 4 krzesła i kanapa.
Na pierwszym piętrze zaraz koło schodów są dwie pary drzwi, po lewej wchodzi się do Mortena a po prawej do Nari. Oba pomieszczenia są tak samo umeblowane i tej samej wielkości. Łóżko, szafa, biurko, krzesło i szafeczka nocna. Na wprost schodów idą kawałek dalej znajduje się niewielka łazienka z prysznicem, toaletą i umywalką.

-No tak- Przytaknął jej gestem głowy.
-Kakao?- Lekko przekrzywił głowę w bok- A czekolada to po prostu taka nie jest i już?- No to jest zastanawiające. Nie rozmyślał nad takimi rzeczami, bo nie miał powodu. Bywał zbyt zmęczony na cos takiego.
-Nie umiem zadecydować, pomóż no- No jak powinin być nazywany?

- Z kakao robi się czekoladę, to akurat potrafię zrobić. Chcesz? - zaproponowała. Kakao nie było ciężkie do zrobienia i w nim nie było aż takiej filozofii jak w płynnej czekoladzie - Niestety ale nie, czekolada jest w formie stałej czyli jak weźmiesz w rękę to Ci przez nią nie przeleci a kakao już tak - nie widziała tego w formie stałej.
- Dobrze to teraz posłuchaj - przemyślała to co chciała powiedzieć, nie wie czy dobrze to obierze w słowa ale spróbować nie zaszkodzi - Chcesz aby nazywano Cię jak dali Ci na imię rodzice czy Ci zwyrodnialcy co wyrządzili Tobie krzywdę? Chcesz zacząć od nowa i stawiać kroki na przód? To proponowałabym wszystko co złe zostawić za sobą a o otworzyć się na nowe możliwości - pogłaskała chłopaka po głowie a sama z powrotem oparła się o kanapę.

-O! tak- no to tez będzie na pewno bardzo dobre. Jest tego pewny.
-Jak piasek? Niedomiary -No nie widział tego to to jest ciekawe i takie inne. Takie łał.
Wysłuchał ja z uwagą i gadała dobrze. Z jej głowa i jego siła to no świat zwojują, tak.
-To tego, mów mi po imieniu- No skoro to taki start to tak będzie lepiej- Ale no trochę czasu zajmie no, przyzwyczajenie sie- Rzucił szczerząc do niej ząbki.

Podniosła się - To idę sprawdzić czy wszystko mamy i zrobię - uśmiechnęła się do chłopaka.
Idąc do kuchni pokręciła głową na boki - I tak i nie. Piasek leci przez palce ale jego miarą jest kilogram a i piasek to tak na prawdę małe kamyczki - powiedziała zaglądając do szafki w poszukiwaniu kakao. Mleko na pewno moją, dzisiaj kupiła ale nie wiedziała czy ma drugi składnik. Nie mogła znaleźć kakao - Chyba będziemy musieli się przejść do sklepu - uśmiechnęła się krzywo.
- Dobrze Kaneda, będę Ci mówiła po imieniu. Tym prawdziwym - poszła do przedpokoju zakładać buty - Spokojnie przyzwyczaisz się, bo jak nie Ty to kto? - puściła do Blondyna oczko.

-dobra, dobra- Skinął głową fajnie będzie.
-Kamyczki? Nie no kamyki są duże a piasek jest malutki- Nie no wciska mu teraz jakieś no bajki. Na wzmiankę, że musza iść do sklepu, skinął jej głową. Wstał i no trzeba sie ubrać, bo zimno trochu już.
-Jak nie ja to ja- No nie koniecznie to logiczne ale no. No i zna swoje imię, krucze to takie dziwne trochę.

- Kamyki są różnej wielkości nie tylko takie, które weźmiesz do ręki i nimi w coś ciśniesz. Piasek to tak na prawdę malutkie kamyczki ale przez to że są aż tak małe nazywamy je piaskiem - stwierdziła kończąc się ubierać.
- Jak nie Ty to Ty, co? - powtórzyła po nim. Nie rozumiała co miał na myśli - Możesz wyjaśnić? - zapytała już nieco rozbawiona. Sięgnęła do klamki otwierając drzwi.

-Nie umiem sobie tego poukładać w głowie- przyznał, bo kamienie to kamienie. No a piasek to no piasek nie kamyczki takie malutkie czy coś. No w piasku mogą być kamienie no. Gotowy do wyjścia spojrzał na nią.
-Nie wiem- Sam nie rozumiał tego co powiedział, bo jakoś tak po prostu powiedział. Bez głębszej analizy.

- To może kiedyś przejdziemy się do szkoły i tam pożyczymy mikroskop - stwierdzała wychodząc na zewnątrz.
- No dobrze to ruszajmy - powiedziała wesoło. Wyszła z domu idąc do pobliskiego spożywczaka po kakao. Zastanawiała się czy zrobione przez nią ciepły napój będzie tak dobry jak ten kupny.

-Mikroskop? co to- No dziwna nazwa. Jakaś książka czy cos takiego?
Skinął jej głową i ruszyli. Nie wypytywał o nic po drodze. Był ciekawy jak kobieta przygotuje to to ma zrobic.

- To urządzenie które potrafi przybliżyć Ci rzeczy o tysiąc raz lepiej niż luneta czy lornetka. Po nim będziesz mógł zobaczyć piasek w postaci kamyczków - wzruszyła ramionami idąc do sklepu z Blondynem.
Będąc w sklepie przeszukała półki biorąc gorącą czekoladę do zrobienia, zwykłe kakao i to słodkie gdyby nie wyszło dziewczynie przy kasie cofnęła się jeszcze po małe pianki do ciepłego napoju i po mleko, go nigdy za dużo.
Droga powrotna była szybsza niż do spożywczaka.
W domu. Zaniosła wszystko do kuchni nastawiając garnek z niewielką ilością wody na dnie. A kiedy zaczęła się gotować dopiero wtedy dolała mleka.