Wizard's World

-Umyć?- Zamrugał kilak razy. Po czym zaśmiał się trochę głupkowato i przeczesał po włosach- Mógłbym ci pomóc- Chociaż, wróć. To źle brzmi. Tym bardziej po ostatnich wydarzeniach.
-Ale spoko, spoko tego- Pomyślał chwilę i spojrzał za okno- Jeśli pozwolisz to bym cie zaniósł do domu- Nie był jednak pewny czy ten nie dobierze tego jakoś negatywnie. Dla blondyna nie byłoby to żadnym problemem.

No tak dla niego mogło to być głupie ale dla mnie nie a na jego propozycję odpowiedziałem - Spoko przyda się - sam pamiętałem, że w domu było mi ciężko a nie chciałem aby ktoś mnie zobaczył.
Pokręciłem głową - To już wolę zostać - nie miałem ochoty aby ktoś mnie nosił. Czułbym się całkowicie bezużyteczny i w ogóle. Jak rosłego faceta miał nieść inny, dałbym radę dojść sam. Z przystankami ale sam a tak to wole posiedzieć tutaj.
Nic więcej nie mówiąc zacząłem się kierować w stronę łazienki, zatrzymałem się w połowie - Idziesz? - zapytałem patrząc się na przyjaciela a później doszedłem do kibla. Usiadłem na muszli, odstawiłem kulę stawiając ją tak żeby się nie przewróciła. Powoli zacząłem ściągać koszulkę.

Trochę zaskoczył go tym. Po tym co się ostatnio działo to raczej spodziewałby się tego, ze będzie chciał wracać.
-Tak tak... idę- Bo trochę go zatkała ta jego reakcja. Zabrał krzesło i postawił je pod prysznicem aby Mephisto nie musiał obciążać sobie nogi. Zaraz podszedł do chłopaka. Pomógł mu zdjąć koszulę a potem zabrał się za zdejmowanie mu spodni. Teraz też widział, że te... Skrzywił się.
-Widzę, ze ten dostawczak miał niezłe uzębienie- Powiedział do zielonek kiedy skończył pomagać mu rozebrać się. Czyli to co pisała Nari było faktem. Chłopak poszedł na arenę ale nie trenować. Nie wiedział jak powinien to skomentować.
-Dlaczego... -Zapytał nie precyzując do końca swoje pytanie. Za to pomagając mu pójść pod prysznic.

Byłem mu wdzięczny za pomoc ale zaraz uświadomiłem sobie co sam uczyniłem. Szlag trafił całą tą szopkę z dostawczakiem co też potwierdziła mina Heliona a później jego słowa. Przetarłem mordę nie wiem już który raz.
Nie było już co kryć prawdy - Nie chciałem myśleć i żyć - skorzystałem z pomocy docierając pod prysznic - Z jednym się udało z drugim jak widać - uśmiechnąłem się smutno odkręcając wodę. Uniosłem twarz ku strumieniowi zamykając oczy, na jakiś sposób przynosiło mi to ulgę. Przekrzywiłem głowę do przyjaciela - Masz dobrą koleżankę - stwierdziłem po krótce - Zaopiekowałaby się Tobą - zamknąłem oczy powracając wspomnieniem do naszego drugiego spotkania z Rudą.

Wziął gąbkę i ja namydlił kiedy ten mówił- Dlaczego nie chciałeś żyć- Padło z jego ust. Bo myślenie to co innego. Sam blondyn mimo, że jego mina nie raz nie wyraża, ze żadna błyskotliwa myśl zagościła u niego, to rozmyśla dużo.
-Nie potrzebnie kłamałeś- Dodał i pozwolił sobie zacząć go myć, zaczął od pleców i miejsca gdzie nie było śladów szycia.
-Wiem, że mam- Wiedział o tym i Nari też byłą dla niego kimś ważnym- Ale straciłbym przyjaciela- Nie chciał mówić takich rzeczy jak " miłość swojego życia" czy coś. Jeszcze ten znowu by się zamknął, a tak chociaż mówi.
-Nie zapominaj, ze masz też przyjaciela, który zawsze będzie po twojej stornie nie ważne jak głupią rzecz odpierdolisz-No i że ów przyjaciel tez nie raz odpierdala...
-Tylko mu zaufaj... - Bo miał wrażenie, ze stracił dość duży kawał tego zaufania u niego przez to co robił i mówił- .. mimo że też nie raz zachowuje sie jak gówniarz we mgle- Pozwolił sobie zmienić pozycję i zacząć myć mu nogi. Wcześniej dał druga namydloną gąbkę mu aby zajął się swoją ręką. Sam obawiał się, ze mógłby sprawić mu niepotrzebny ból.

- Poczułem, że straciłem kawał siebie - tak to czułem i nie wiem dlaczego tak nagle się rozgadałem nie zdając sobie z tego sprawy.
Pochyliłem się bardziej do przodu kiedy mył plecy - A co miałem Ci powiedzieć? Że to praktycznie przez Ciebie się zapisałem na arenę? - zamknąłem oczy nie skupiając się na niczym - Że przez to jak wtedy uciekłeś poczułem się porzucony choć po raz pierwszy chciałem powiedzieć Ci co czuję? A później znowu przyszedłeś i ponownie próbowałem i jak się skończyło? - i tak to biło do pierwszej wypowiedzi.
Wzruszyłem ramionami o wzmiance o sobie - Znalazł byś innego - łatwo jest zastąpić innych.
Nie odezwałem się o odpierdalaniu przeze mnie czy Blondyna nie widziałem sensu. Zaufanie? Tak, jasne już to widzę jak znowu zrobi się trudno i spierdoli jak zawsze. Otworzyłem oczy biorąc od niego gąbkę, niezważająca na rany zacząłem je przemywać mocniej aż się krzywiłem z ból. Chciałem go teraz czuć bo zdałem sobie sprawę co powiedziałem, za dużo. Prawie szorowałem miejsca zszyć, że aż pobladłem.

Ugodło go to. Ten jednak mówił prawdę. Blondyn jest tchórzem. No i egoistą. Mył mu dalej nogi. Może lepiej, bo nie miał po tych jego słowach odwagi spojrzeć na niego.
-Przepraszam- Nie wiedział co ma powiedzieć. Przez jego głupotę i egoizm osoba, na której mu zależy chciał ze sobą skończyć- Masz rację, nie zasługuję na zaufanie- W innym wypadku wszystko poszło by w inną stronę.
-Jeśli chcesz to powiedz teraz, nie ucieknę- No niby gdzie, tutaj ma dom. Zresztą bardziej już tego nie spierdoli. A czy znalazłby sobie kogoś innego? Nie myślał o tym. No i wątpił w to. Helion powinien w końcu dorosnąć i przestać zachowywać się jak rozpuszczony bachor.

Nie wiem dlaczego ale nie zareagowałem na przeprosiny Heliona, jakoś nie specjalnie do mnie przemawiały ale przestałem szorować swoją ranę, z której po części zaczęła sączyć się niewielka ilość krwi.
Zaśmiałem się - A masz gdzie? - wypuściłem gąbkę z dłoni czując się błogo, zapach własnej krwi mnie uspokoił. Nie ważne, że bolało jak diabli i naruszyłem szwy - Najśmieszniejsze jest to, że jak tylko wyszedłem ze szpitala pierwsze co chciałem zrobić to zobaczyć Ciebie - spojrzałem na przyjaciela. Mówiłem prawdę, w domu byłem zaledwie po to żeby się przebrać i wziąć adres do niego. Pewnie gdybym go znał przylazłbym w tych ciuchach z kosza znalezionych.

-Nie wiem.. do szafy?- Pozwolił sobie na niewyszukany żart. Czuł zapach jego krwi, która spływała z wodą. Potem jakoś mu to opatrzy.
-Przyszedłeś, a aj czymś znowu spierdoliłem- Podsumował, bo tak to wyglądało. Skończył myć mu zdrowa nogę i zabrał się za tą... mniej zdrową. Robił to jednak ostrożnie. Nadal jednak nie podnosił spojrzenia. To wszystko było przez niego i jego dziecinne zachowanie...

Uśmiechnąłem się pod nosem - Szafa to dobry pomysł - powiedziałem bardziej wesoło niż wcześniej.
- Nie tym razem to była moja wina - odpowiedziałem zaraz po jego wypowiedzi - Sam prosiłeś abym to powiedział a wyszedłem - nie ukrywałem, że tym razem sam uciekłem. Ciężko mi się mówiło o tych sprawach a nie wiem czy to przez relaks pod prysznicem czy mam już takie przeciążenie siebie że nie wiem co robię i mówię. Poklepałem Heliona po ramieniu kiedy mył chorą nogę - Dzięki - ta pomoc bardzo mi się przydała.