Wizard's World

Nie najmniejszy, ale też niezbyt duży dwupiętrowy dom, otoczony ogrodem. Sprawia wrażenie, jakby ogród zajmował większą przestrzeń, niż sam budynek - to jednak efekt powodowany bujnością ogrodu. Dom utrzymany jest w stylu japońskim, widać to zarówno od zewnątrz, jak i w środku. Za wejściem znajduje się miejsce na buty i nieduży korytarz, na którego końcu widać drzwi do łazienki. Drzwi obok prowadzą do niewielkiej toalety, która jest oddzielnie. W łazience znajduje się prysznic i wprowadzona w podłogę wanna z podgrzewaną wodą, mogąca pomieścić trzy osoby. Można tam znaleźć też umywalkę czy lustro. W łazience znajdują się drzwi zamykane na zatrzask od środka, które można otworzyć na ogród. Po prawej znajduje się izba pełniąca rolę salonu z wnęką na ołtarzyk. Znaleźć tam można kilka komódek, niski stolik czy poduszki. W miejscu stolika jest płyta, którą można zdjąć, pod spodem znajduje się palenisko kotatsu. Z salonu niego wyjść na ogród. Po lewej stronie korytarza jest kuchnia z jadalnią i paleniskiem.
Na piętrze po prawej znajduje się sypialnia Ketsueki z dużym łóżkiem, z jednej strony jest ścianka odgradzająca sypianie od niedużej garderoby. Obok jest jeszcze jedna sypialnia, przeznaczona dla gości. Po drugiej stronie korytarza Ket urządziła sobie coś pomiędzy gabinetem a pracownią. Rozstawiona jest tam sztaluga, stolik na farby, biurko z wieloma szufladami i szafa na przybory, wszystko jest tam poukładane w nienagannym porządku, chyba, że właścicielka domu pracuje. Po tej samej stronie znajduje się też niewielka łazienka z prysznicem i tym razem też razem z toaletą.

Pokręciła głową z uśmiechem. Czasem nie wierzyła jak bardzo oni potrafią być nieogarnięci, ale byli przy tym tak pocieszni, że aż ciężko było się gniewać.
- Zajęty? Co robi? - W sumie mogłaby odpuścić, ale była ciekawa. W domu mogła w sumie na tyłku siedzieć i trochę jej się nudziło.

Ćpuna? Nie zareagowała nawet na krzyki w słuchawce. Znała jednego ćpuna i aż zrobiło jej się zimno. Nie, to napewno nie on. Rozwaliłby port? Nie wierzyła.
- Znasz imię tego ćpuna? - No niby nie wierzyła, ale musiała się upewnić, inaczej będzie tu siedzieć na szpilkach. O ile w ogóle nie wpadnie na pomysł ruszenia do Strażnicy. Dlaczego Fen nie ma komunikatora... Cholera.

Nie wiedziała o co tam chodzi, ale efekt był nijaki. Nie wiedział. Dobrze, że choć zechciał się dowiedzieć.
- Dziękuję. - Tyle zdążyła nim się rozłączył. Oby rzeczywiście spełnił swoje słowa. Denerwowała się. Wstała i przeszła się po pokoju, zaraz jednak znów usiadła, bo chodzenie w tym stanie nie pomagało na nerwy. W sumie to zdenerwowała się bardziej, bo bolało, bo nie umiała iść normalnie.

W międzyczasie zeszła na dół, zgarniając ze sobą koszulę do spania. Komunikator tym razem zabrała. Chciała się wykąpać wreszcie, ale czekała na jakąś odpowiedź. Siedziała w kuchni, wpatrzona w komunikator leżący na stole, gdy w końcu usłyszała głos Jacka.
- Jestem jestem. Wiesz już coś? - Miała ochotę zapalić z nerwów. Czy zostały tu jakieś fajki Fena? Zabrał swoje ostatnio?

Kolegę? Szybko ściągnęli drugą osobę. Gdy usłyszała imię, nawet to przekręcone, zerwała się z krzesła. Całe szczęście nie stanęła na rannej nodze. Powstrzymała się od przekleństwa, nawet jeśli byłoby po japońsku.
- Muszę porozmawiać z Dowódcą. - Koniecznie i szybko.
- Ważny. - Sprawa też okazała się zmienić na ważną. A ten kolega? Meph?