Wizard's World

Mały domek, w którym były 4 pokoje, każdy z nich należał do kogoś innego. Było w nim wszystko czego potrzebowali, oczywiście pomieszczenia znajdowały się na piętrze a dół był pusty, nie licząc kuchni, łazienki i przestrzeni na imprezy.

Spojrzał za zielonkiem. No cóż będzie czekał, teraz i tak mało co może zdziałać.
-Przepraszam za kłopot- Odezwał się do dziewczyny. Jak odzyska więcej sił, to bez problemu się uwolni ale teraz? Teraz czuł ogólne zmęczenie. Nie robił problemów, łeb go bolała jak diabli i nosiło go. dobrze chyba, ze nie ma sił.

-Nie powinien się tym przejmować- Rzekł lekko skwaszona miną i troche się bardziej ruszył. Westchnął ciężej. Nie będzie kombinował. Ma się skupić nie kombinować. Ma być w pokoju. Zdawał sobie sprawę, ze jest żałosny ale trudno.

Zdążyło zauważyć. Uważał zielonego za spoko kumpla i nie chciał stwarzać mu problemów, które stwarzał eh. Popijał herbatę i nie kombinował, chociaż różne myśli krążyły mu w głowie. Gównie darły się jednej ale zagłuszały dziada, tyle dobrego. Zadał mu dobre pytanie, Aż się musiał zastawić, chociaż to bolało.
-Pozwalają mi nie myśleć. Nie słyszeć głosów, siebie, pozwalają zapomnieć, co boli, to jak bardzo zawiodłem wszystkim i zawodzę ... Czuje się wtedy taki... szczęśliwy- No mogło to brzmieć głupio ale no tak już było.

Ile razy on coś takiego słyszał. Ile to osób mu tak mówiło. Zawsze każdy jest ekspertem.
-Moje poczucie własnej wartości nie istnieje i ciągle tylko słyszę jak bardzo wszystko partaczę, a tak przynajmniej nic nie czuje nawet jeśli nadal to wszystko słyszę, mogę uśmiechać się do innych i mówić, ze jest dobrze, że nie muszą się martwić-Co to maiło do jej pytania? Chyba sam blondyn nie wiedział ale nie umiał jej jasno powiedzieć.

-To dobry pomysł- Może uda mi się zasnąć i odpocząć. Przyda mu się to aby jakoś dojść do siebie. Posłał jej lekki uśmiech. Nie chciał pić. Łab go bolała ale może uda się zasnąć w końcu.

Wróciłem do domu, no byłem trochę zmęczony ale też miałem dobre wieści. Przywitałem się z domownikami od razu kierując kroki do pokoju. Wszedłem po cichu bo być może Helion spał, zajrzałem do środka odstawiając towar gdzieś z bok, Amaya się podniosła i bez słowa wyszła z pokoju. No aż się zdziwiłem no ale cóż, miło było że chociaż go przypilnowała gdy ja byłem w pracy.
Zajrzałem sprawdzając czy kumpel śpi, jak tak było to zacząłem sprzątać na biurku aby przygotować je do pracy. Rozścieliłem na nim pościel a później zacząłem rozkładać sprzęt.