Dom Nari i Mortena

[Tkacz Losu]

Niewielki dom.
Pierwsze co wita gości to mały przedpokój z wieszakiem i szafką na buty. Kawałek dalej na całej dolnej powierzchni umiejscowiona została kuchnia z całym umeblowaniem, która jest połączona od razu salonem/jadalnią. Mieści się w niej stół, 4 krzesła i kanapa.
Na pierwszym piętrze zaraz koło schodów są dwie pary drzwi, po lewej wchodzi się do Mortena a po prawej do Nari. Oba pomieszczenia są tak samo umeblowane i tej samej wielkości. Łóżko, szafa, biurko, krzesło i szafeczka nocna. Na wprost schodów idą kawałek dalej znajduje się niewielka łazienka z prysznicem, toaletą i umywalką.

[Nari Orecev]

Przestała masować chłopaka po plecach zabierać odwracając się przodem do stołu. Westchnęła - Powiem tak, nie zamierzałam kiedykolwiek myśleć o ślubie a bycie w związku jest dla mnie abstrakcją - odwróciła się w stronę Takaro - Wystraszyłeś mnie i to nie na żarty - przyznała szczerze. Teraz średnio się przejmowała tym czy go urazi, chciał znać prawdę to mu powiedziała. I albo się z tym pogodzi albo znowu będzie chodził zdołowany.

[Takaro]

Dostał to o co pytał. Nie wiedział jak ma na to jej odpowiedzieć.
-Ja... ja nie chciałem abyś tak się czuła- Postara się zdystansować, chociaż on sam w sobie nie do końca i tak rozumiał pojęcie "miłości". Przynosiła różne książki i on je jako tako czytał. Jak widać źle wszystko zinterpretował w tej łepetynie. Tylko co z ta wiedza ma zrobic dalej?

[Nari Orecev]

- Cóż stało się i tyle - powiedziała spokojnie już bez wyrazy do niego. Wcześniej może też zbyt mocno zareagowała na jego pytanie a później dała się ponieść emocją. Przez co nieco się na nim wylądowała.
W porównaniu z Takaro Nari nie zgłębiała się w tematykę miłości i uczuć do drugiej osoby. Były dla niej osoby ważne ale nic po za tym.

[Takaro]

No stało się ale można było tego uniknąć. Mężczyzna powinien chyba mniej czytać takich rzeczy a więcej podręczników czy innych tego typu rzeczy.
-W sumie skoro nie czujesz co mnie nic to czemu śpisz ze mną?- No chyba, ze to on się naprzykrza i się ładuje do łóżka, a ona po prostu nie pokazuje niezadowolenia. No albo może znowu nie dostrzega czegoś. Będzie musiał nad tym pomyśleć. O seks nie pyta, bo nie łączy jakoś tego z czymś innym niż tylko... no właśnie.

[Nari Orecev]

Jak mogła się spodziewać po raz kolejny takie samo pytanie jak zawsze. Było to dość nużące powtarzać w kółko i w kółko te same słowa.
- A dlaczego nie? Mimo wszystko zależy mi na Twoim dobru - powiedziała szczerze jak za każdym razem - I tu masz doskonały przykład powtarzających się pytań jak to sprzed chwili - tak chciała wskazać, że już niejednokrotnie odpowiadała na to pytanie.

[Takaro]

-Zapytałem bo sam już nie wiem czy to co mówiłaś to było prawda czy po prostu abym nie wiem... nie zamknął się czy coś- Nie potrafił do tak wymyśleć jakiegoś konkretnego powodu.
-Mówisz o dobru, a jaka ma mi to robiąc różnice czy śpię na kanapie, podłodze czy gdzieś indziej, skoro całe życie spałem sam pod pokładem- No moze to jest męczące dla niej, on za to próbuje to zrozumieć- Myslałem...- Chciał mówić dalej ale uznał, że w sumie jaki to ma sens co teraz powie. Żaden. Nic to nie zmieni.
-Za dużo myślałem- Skwitował tylko.

[Nari Orecev]

- Powiedz co by mi dało kłamanie Tobie? - aż tak głupia nie jest - I jakbym chciała abyś się zamknął to bym to po prostu powiedziała - stwierdziła fakt - Aż tak miła nie jestem - poklepała chłopaka po plecach.
- Bo uczysz się bliskości drugiej osoby - w sumie sama też nie wiedziała dlaczego tak zrobiła od samego początku - O czym myślałeś? Proszę dokoncz - zdarzało mu się tak urwać słowa ale chciał wiedzieć.
- Dlaczego tak uważasz? - zapytała.

[Takaro]

-Sam już nie wiem- To wszystko było tego dużo. Po poklepaniu wstał.
-Po co mi taka nauka?- Niby do czego ma mu sie przydać?
-To o czym myślałem nie jest istotne, nic to nie zmieni- No po co ma mówić jej coś co i tak nie ma znacznie w obecnej sytuacji.
-w innym wypadku nie byłoby tego wszystkiego- No, mniej myśleć ale efektywniej i tyle. Poszedł się wyżyć na worku. Przecież nie będzie płakać, nie jest beksą.