Dom Nari i Mortena

[Tkacz Losu]

Niewielki dom.
Pierwsze co wita gości to mały przedpokój z wieszakiem i szafką na buty. Kawałek dalej na całej dolnej powierzchni umiejscowiona została kuchnia z całym umeblowaniem, która jest połączona od razu salonem/jadalnią. Mieści się w niej stół, 4 krzesła i kanapa.
Na pierwszym piętrze zaraz koło schodów są dwie pary drzwi, po lewej wchodzi się do Mortena a po prawej do Nari. Oba pomieszczenia są tak samo umeblowane i tej samej wielkości. Łóżko, szafa, biurko, krzesło i szafeczka nocna. Na wprost schodów idą kawałek dalej znajduje się niewielka łazienka z prysznicem, toaletą i umywalką.

[Nari Orecev]

Nie przestawała masować Takaro po plecach, sama podparła się na drugiej ręce a na niej swoją głowę. Nie skomentowała pierwszej wypowiedzi chłopaka, nie wiedziała jak.
- Oczywiście, że jest. Już nie jednokrotnie go pokazałeś tylko zaraz chowasz przy jednym potknięciu wracasz do poprzedniego stanu a nie powinieneś. To jak zrobisz coś źle nie oznacza, że masz się wycofać. Wręcz przeciwnie, powinieneś iść dalej a nie wycofywać się - powiedziała przytulając go na chwilę do siebie - Tak więc postaraj się recytować nawet impulsywnie bez zastanowienia. To dobre na początek - dała buziaka w policzek wracając do poprzedniej pozycji.

[Takaro]

Po jej przytulasie ponownie lekko sie uśmiechnął.
-Będę się starał i przepraszam za to co mówię. Wiem, że czasem cos palnę, nie mając tak na prawdę pojęcia o wadze tego co mówię- A nie chciał by ta czuła się przez niego jakoś tak osaczona.
-Zależy mi na tobie ale nie chce byś czuła się z jakiegoś powodu zmuszona przez mnie do czegoś- Nie ważne czy z litości czy z innego powodu.

[Nari Orecev]

Spojrzała na niego ciepło - Nie przepraszaj tylko czasem postaraj się najpierw pomyśleć a później mówić - wiedziała, że jej łatwo to powiedzieć a chłopakowi ciężej wykonać.
Zaśmiała się pod nosem po tych słowach, trochę już za późno ale tego nie powie. Jak na razie daruję sobie mówienie o tym.

[Takaro]

-No staram się ale czasem coś powiem i dopiero po jakimś czasie dochodzi do mnie, że nie powinien tego mówić albo, ze to źle ująłem- No a wtedy bywa ciut za późno już na jakieś działania w tym kierunku, takie naprawcze.
-Myślenie czasem boli- Zaśmiał się lekko do niej. Bo to trzeba się skupić i w ogóle. Łatwiej komuś przywalić.

[Nari Orecev]

- Rozumiem - powiedziała spokojnie nie przerywając masowania pleców chłopak.
Roześmiała się - Tak, myślenie często boli ale im częściej myślisz tym przychodzi Ci to łatwiej - mówiła prawdę. A taka nauka na pewno mu się przyda. Jak nie teraz to w późniejszej przyszłości na pewno.

[Takaro]

-Nie ma prostszego sposobu?- Zapytał ale widział, że nie. To co robiła było miłe i odprężające.
-Masz miłe dłonie- Stwierdził ale nie był pewny czy ten komplement dziewczyna dobrze przyjemnie.
-Przez mnie byłaś tak długo w łazience?- Zagaił o sytuacje sprzed kilkunastu minut.

[Nari Orecev]

Pokręciła głową przecząco - Niestety nie, pamiętaj im częściej to robisz tym łatwiej Ci to później przychodzi - powiedziała spokojnie.
- Dziękuję - rzekła z lekkim uśmiechem.
- Niestety ale tak - przyznała, z tym nie chciała unikać prawdziwej odpowiedź. Chłopak musiał się oswoić z takimi rzeczami.

[Takaro]

-No trudno- No musi przez to przejść i tyle. Zamruczał bo jest mu dobrze.
-Powiedz co zrobiłem nie tak- W końcu on chce wiedzieć, co robi nie tak. Chce to wiedzieć aby móc uniknąć takich rzeczy w przyszłości. Przynajmniej by spróbować tak nie robić.

[Nari Orecev]

Zmarszczyła brwi nie do końca rozumiejąc o co dokładnie może mu chodzić - Proszę sprecyzuj o co dokładnie pytasz - chciała więcej wyjaśnień nim odpowie. Mogła się domyślać ale co chciał widzieć i z którego momentu? Tego nie wiedziała.

[Takaro]

-No co zrobiłem nie tak, że byłaś tak długo w łazience- Uznał, ze dobrze sprecyzował pytanie, bo teraz nie rozumiał jak on ma to sprecyzować. Nie wiedział kiedy to się stało ale coś było chyba na rzeczy? No albo on sam sobie już dopisuje jakieś rzeczy.