Biblioteka

[Erin Wyrm]

Wchodząc do pomieszczenia, pierwsze co się czuje, to wszechogarniający zapach papieru i kleju introligatorskiego. Praktycznie cała powierzchnia ścian, aż do sufitu zajęta jest przez regały, te z kolei przez książki. Nie wszystkie są pełne, ale Ruda może pochwalić się sporą kolekcją. Część uratowała z zamku, resztę uzbierała po powrocie do Cross, a niewielki odsetek należał do niej jeszcze sprzed czasów pobytu w zamku Darka. Na środku pomieszczenia stoją jeszcze trzy wysokie regały, jeden za drugim. Po lewej stoi stolik i wygodny fotel z podnóżkiem, natomiast gdy przejdzie się za stojące na środku regały, dostrzec można wnękę na końcu pokoju. W niej znajduje się... więcej książek i wbudowana pod oknem sofa ze sporą ilością poduszek.

Niedaleko fotela ze stolikiem, jest niewielka przestrzeń w ścianie, nie zajęta przez regały - drzwi. Prowadzą do pracowni technomagicznej Erin. Panuje tam trochę chaos, nie tak jak w pracowni alchemicznej, gdzie mimo pierwszego wrażenia panuje porządek. Tu część narzędzi leży na blacie, razem z napoczętymi projektami i papierami. Erin jednak idealnie się tu orientuje. W jednym z regałów znajduje się ukryte przejście, prowadzące w dół do piwnicy, gdzie Ruda stworzyła rytualne pomieszczenie służące do utrzymywania zaklęć i bariery otaczającej posiadłość.

[Rogata]

-W sumie to Rogata przywykła być tak nazywana
Stwierdziła i dodała
-Nie wiem czy lubie, ale jak mówię Rogata to myślę ja.
Powiedziała prostolinijnie i wróciła do książki. Jednak dość szybko się rozproszyła
-A Pani o czym czyta?-
Zapytała i czekając na odpowiedz zaczęła przemieniać się w swoją bardziej ludzką postać
-Ma pani coś o wilkołakach?

[Erin Wyrm]

- To zastanów się, czy chcesz być tak nazywana. Jeśli tak, to będzie to twój pseudonim, takie określenie, nazwanie kogoś, ale to nie imię. Na mnie kiedyś mówili Ruda, z powodu koloru włosów i to był mój pseudonim. Wtedy też zapisujemy wielką literą. - Co innego z przezwiskami, dlatego Rogata miała zastanowić się, czy chce by tak się do niej zwracano.
- O eliksirach. - Nie planowała wchodzić w to głębiej. Ona uwielbiała ten temat, miała wiele przemyśleń, sama prowadziła eksperymenty, ulepszała receptury, ale dla Rogatej nie był to odpowiedni temat. Z resztą w tym zakresie Ruda raczej nie dzieliła się wiedzą.
- Coś się znajdzie, ale jak już ci mówiłam, oni nie bardzo lubią o sobie mówić, a tym bardziej pisać. Najczęściej przekazywali sobie wiedzę jeden od drugiego. - Tak też było w wiosce Syla, która teraz już jednak nie istniała.

[Rogata]

Wilkołaczyca chwilę się zastanowiła i powiedziała
-To niech Rogata będzie tym psełdonimo... psałdonimem... pseudonimem-
Słowo było długie i trudne do wymówienia, tym bardziej nie wprawnym pyskiem, ale samotne godziny bez pani gdy ta jest po za posiadłością i pozwolenie na mówienie sprawiają że biała sobie podśpiewuje gdy niego nie ma i nieco wyćwiczyła pysk
-Eliksiry? Takie jak mleko z kakao i cukrem czy raczej jak robią czarownice, oko traszki, skrzydło nietoperza, krew węża? A może takie gęste jak się robi do jedzenia? Woda z mięsa, zioło z ogródka, czosnek, proszek z papryk, jak gotuje się dodać mąki?-
Zapytała zaciekawiona unosząc uszy i kierując je na rudą
-Czyli Bianka musi nauczyć się dobrze robić człowiek żeby pani nie miała problemów, być bardzo grzeczna żeby pani nie była zła i nauczyć się jak grzecznie słuchać żeby muc się uczyć od pana Syla lub innego wilkołaka jak pani zna takiego innego któremu może zaufać w uczeniu Rogatej jak być wilkołakiem-
Podsumowała jakby robiła jakąś listę zadań
-Najgorzej będzie z przemianą-
Stwierdziła

[Erin Wyrm]

- Takie z magicznymi właściwościami. Napoje albo przyprawy to nie eliksiry. - Westchnęła i wróciła do lektury. Naprawdę chciała chwilę poczytać, a czas wcale nie stał w miejscu, specjalnie by Rogata mogła się nagadać.
- Całkiem dobrze Ci idzie, wolno ale robisz postępy. Zaakceptuj, że ta ludzka, to też Ty. - Krótki komentarz i uniosła książkę wyżej, bardziej na wysokość twarzy. Trochę jakby zamierzała się nią odgrodzić od Bianki.

[Rogata]

Uszy wilkołaczycy poruszyły się. Może Erin tego nie chciała ale biała właśnie zainteresowała się tematem. Jednak widziała że Ruda się zasłoniła. Ulotny uśmiech przebiegłości pokazał się na pysku wilkołaczycy i zaczęła się przemieniać. To była dłuższa chwila przez którą zdawać by się mogło że nie kolorowooka straciła zainteresowanie eliksirami..
-Tak o Bianka musi pamiętać żeby się przemieniać w całości a nie po kawałku
Powiedziała swoimi już ludzkimi ustami, jej ton się nieco zmienił, wszak w tej formie była mniejsza i nie miała pyska. Jej rogi były nieco mniejsze niż zazwyczaj i w tej formie na kolanach jednym duchem znalazła się przy pani i oparła ręce na jej kolach. Intensywnym wzrokiem wypatrzyła się w książkę i zapytała
-Takie eliksiry miłości i inne? Rogata nie czarując też by mogła je robić?

[Erin Wyrm]

Westchnęła, choć jedynie w duchu. Dobrze widziała co mała próbuje zrobić i nawet była z niej trochę dumna. Ruda była manipulatorem od dziecka, tak z resztą zarabiała na życie i lubiła to. Nie zliczyłaby ilu facetów okręciła sobie tak wokół palca. Rogata miała naturalną intuicję w tym kierunku, ale nie miała intuicji co do wyboru ofiar.
- Nie bo beznadziejnie czytasz, powaliłabyś recepturę. - Rzuciła jedynie i założyła nogę na nogę, zmuszając tym samym Rogatą do zabrania rąk.

[Rogata]

Nie udało się? Zdawać by się mogło że teraz biała powinna odpuścić ale jej ogon bezwiednie poruszający się i przyjmujący różne kształty świadczył o tym że intensywnie myśli
-Czyli Bianka nie robiąc magii może robić magiczne eliksiry tylko musi nie pomylić tego co dać do środka
Powiedziała jakby wyciągając wnioski
-Czyli Rogata jakby pani robiła eliksiry to może pomagać?
Dopytała i położyła głowę na założonych nogach pani
-Będę mogła kiedyś pomagać?
Zapytała po czym zadała pytanie do którego być może zmierzała od dłuższego czasu
-Jest jakiś magiczny eliksir żeby mięso można mieć świeże ale nie w lodówce i nie w soli?
Motywacja głodowa. Jedna z głównych motywacji kolorowookiej

[Erin Wyrm]

Ruda się nie odzywała. Oczywiście słyszała pytania, ale teraz skupiała się na opisie przygotowania nasion paproci i zmiennych zaobserwowanych przez autora, w zależności od metody dodania, kolejności i dodatkowych działań przed wrzuceniem nasion do kotła. Zmarszczyła brwi czytając o zgniataniu nasion, co zdaniem autora zupełnie zmieniało ich właściwości Z jej doświadczenia, działało to zupełnie inaczej, wczytała się więc bardziej, przyczyny niejasności szukając w innych elementach, zapewne pominiętych lub przeoczonych przez autora.
- Na każde z tych pytań... Nie. Masz zakaz wstępu w tamte okolice i doskonale o tym wiesz. - Ruda miała tam nałożoną dodatkową barierę, ale liczyła, że Rogata rozumie zakaz i nie będzie ona potrzebna.

[Rogata]

Trochę trwało nim biała dostała jaką odpowiedź ale dostała coś co ją zaciekawiło
-Acha. Czyli tam gdzie nie mogę wchodzić to Pani robi eliksiry. I znając życie jest tam.coś magicznie niebezpiecznego, drogiego i poukładane tak by nic sie nie pogubiło. Rogata też swoje skarby układa tak że jeden rzut oka i widzi czy wszystko jest na miejscu
Przyznała i powiedziała pewnym głosem
-Bianka postara się być przydatna, grzeczna i umieć na tyle czytać że jak będzie coś gdzie będzie trzeba pani pomóc to pani będzie mogła mi zaufać.
Powiedziała z czystą pewnością siebie nie przejmując sie problemami po drodze. Zupełnie jak bezrekie dziecko deklarujące że będzie chirurgiem. Z czystą intencją tego czego dokona
-Ciasto już będzie?

[Erin Wyrm]

Między innymi. Te słowa przeszły jej przez głowę, ale nic nie powiedziała. Tak samo jak nie komentowała absurdalnych planów Rogatej. Choćby nie wiem jak świetnie sobie radziła z czytaniem, nie wpuści jej tam. To było jej miejsce, jej praca i pasja, do tego jej tajemnice i nie zamierzała się nimi dzielić. Może nawet kiedyś wzięłabym sobie ucznia, ale on naprawdę musiałby udowodnić, że jest godzien.
- Za pięć minut. Możesz już iść i je wyjąć. - Nim tam dotrze to będzie akurat.
- Odstaw blachę na drewnianą deskę i uważaj bo jest gorąca. - Rzuciła jeszcze na wszelki wypadek. Sama powoli podniosła się z fotela i nadal czytając ruszyła ku półce.